64
AN GAOḊAL
do ṫruailliġ agus do ċlaon sé, ionsuġ-
aḋ, aċt dencraċd reiṁ-ḃreaṫnuġaḋ
dearḃṫa. Fáġan an fear bás, aċt
maireann a ċuíṁne ; go naċ n-eugfaḋ
mo ċuiṁne-sa: go mairfaḋ sí a meas
muintir mo ṫíre, deunfad úsáide de
'n uain seo le me féin a ċosnaḋ ó
ċuid de na ċúiseanaḋ tá curṫa a m-aġ-
aiḋ. 'Nuair a séidfear mo spioraid
go cuan níos cairdeaṁla; 'nuair a
ṫiocfas mo sgaṫ coṁ-ċeangailte le
sluaiġṫiḃ na mairtíneaḋ laoċraḋ a
sgeiṫ a g-cuid fola air 'n g-croiṫ agus
anns an maġ aig ċosnuġaḋ a d-tíre
agus a suḃáile seo é mo ḋóċus. 'Sé
mo ṁian go m-beoḋóċaḋ m' ainm agus
mo ċuiṁne an ṁuintir a ṫiocfas mo
ḋiaiġ; nuair d' ḟeuċfainn síos go sás-
aṁuil air ċreaċ an riaġluġaḋ mallaiġṫe,
cúlḃeartaċ, a ċoiṁeadas a ċúṁaċda
le dia-ṁaslaḋ ann Árd-Ṫiġearne; ṫais-
beánas a ċúṁrċd air ḟear mar ḋeun-
óċaḋ sé air ḃeiṫiḃ an ḟásaiġ; a ċuir-
eas fear ann aġaiḋ a ḋearḃraṫair;
agus a ṫóigeas a láiṁ, ann ainm Dé, a
n-aġaiḋ píobán a ṗáirtiḋe, a ċreideas
no neiṁ-ċreideas beagḃn níos mó no
beagán níos luġa ná an miosúr riaġal-
taḋ; riaġluġaḋ a tá cruaiġte go bar-
baraċt le uailliḃ na n-diṫleaċt agus le
deoraiḃ na m-baintreaċ a rinne sé :
Coisg Norburaiġ ann seo é.
Glaoiḋim air an Dia ḟíor-ġlan; mion-
nuiġim le árd-ċaṫair neaṁa, 'nn áit
a g-caiṫfiḋ mé me féin a ṫaisbeánaḋ go
goirid, le fuil na d-tír-ġráḋuiġṫeoiriḃ
marḃṫaḋ tá imṫiġṫe róṁam, go raḃ mo
ġníoṁarṫa, ṫríd an gáḃ seo go léir,
agus ṫríd mo ṁiantaiḃ, riaġaltaḋ le
na smuaintiḃ a laḃair me aṁáin, agus
naċ raḃ súil agam le aon niḋ eile aċt
mo ṫír a ṡaoraḋ agus a ḟuasglaḋ ó 'n
leaṫtrom mionádúrṫaḋ a d' ḟulang sí
ċó fada agus ro ḟoiġideaċ, agas tá
dóċus dian, dearḃṫaḋ agam, giḋ
go mbreaṫnóċaḋ sé fiaḋáin agus baois-
eaċ, go bfuil coṁ-ċeangal agus neart
ann Éirinn fós leis an ġníoṁ onóraċ
seo a ċríoċnuġaḋ. Laḃraim mar seo
le muiniġin eolais ṫaṫuiġṫe, agus leis
agus leis an áṫas a ḃaineas do' n
ṁuiniġin sin.
Na saoil, ṫiġearnaiḋe, go n-deirim é
seo leis an sásaḋ suaraċ go d-taḃróċ-
aḋ sé mio-ṡuaṁneas ḋíṫ-ḃuan díḃ. Ní'l
fear nár árduiġ a ġuṫ san m-bréig fós
a riaṁ dul a cur a ċlú a g-contaḃairt
le na ṡlioċt aig dearḃṫuġaḋ éiṫeaċ a
g-cúis a tá ċo suimeaṁuil d'a ṫír agus
air ócáide mar é seo. Seaḋ, mo ṫiġ-
earnaiḋe; fear naċ ṡé a ṁian a iar-
ċuiṁne a ḃeiṫ sgríḃṫa nó m-beiḋ a ṫír
saorṫa, ní ḟágfaiḋ sé arm a g-cuṁaċd
náṁaid, nó leiṫsgeul a ḋílseaċd, noċ is
mian leis a ċoiṁeud, a ċúisiuġaḋ, eaḋ-
on, san uaiṁ a g-cuirean ain-tiġearnas
síos é. Coisgeaḋ ann seo é.
Deirim arís, mo ṫiġearna, nach guit-
se ḃí mo ċoṁráḋ deunta; b-feárr liom
d'oifige a ṫruaġuġaḋ 'ná ḟuaḋuġaḋ.
Ḃí mo ḃriaṫraḋ mianaiġṫe do ṁuintir
ṫire. Ma tá fíor-Éireannaċ a láṫair
misniġeaċ m' ḟocla deiġionaċ é ann
uair a ḋóláis. Coisgeaḋ arís é.
Ṫig me a g-coṁnuiḋ go m-buḋ e dual-
gas an ḃreiṫiṁ, nuair fáġṫar an príos-
iúnaċ ciontaċ, breiṫ an dlíġe ḟoilsiuġ-
aḋ. Ṫig me mar an g-ceudna gur ṁeas
breiṫiṁ anois agus arís go m-b'é a
n-dualgas éisdeċad go foíġideaċ,
agus laḃairt go daonnaċd; a coṁar
luġaḋ ioḋḃair an reiċd, agus a taḃairt,
le muintreas cionaṁuil, a m-baraṁla
air na miantaiḃ a ġríosuiġ é anns an
g-coir a meastar ciontaċ é. Gur ṡaoil
breiṫiṁ go m-b'é seo a n-dualgas, ní l
aṁras orm ; aċt' ḃ-fuil saoirse
maoiḋte ḃur sniḋiuġaḋ? C' ḃ-fuil
neaṁ-ċlaonaċd maoiḋte, ceannsaṁuil,
trócaireaċ ḃur g-ceirt-ċúrta muna ḃ-
fuil cead aig príosúnaċ míoḟortúnaċ,
cia atá le ḃur n-geur-ċúis, agus ní ṡé
ḃur g-ceart, a láṁaiḃ an ċroċadóra, a
ṁianta a ṁíniuġaḋ go h-iomlán agus go
fírineaċ, agus na céadfaiḋiḋ a ġríos-
uiġ é a ċeartuġaḋ?
Mo ṫiġearna, b'ḟéidir gur b'é roinn
de riaġla ċeist-ḟeargaiġ inntinn an
duine a ċlaonuġaḋ le é úirísleaḋ do
ḃás scnnalaċ na croiċe, aċt is measá
liomsa 'ná 'n náire áiriġṫe, agus ná
scanraḋ na croiċe, an ċúis ṁurcaċ,
ḃreugaċ a tá saṁluiġṫe liom anns an
g-cúirt seo. Tá tusa, mo ṫiġearna, do
