AN GAOḊAL.
649
ḃuḋ cleasaiḋe 'n t-ógánaċ é.
Aig teaċt aimsir bainte na ḃ-fat¬
aiḋe ċuaiḋ Páidín do 'n g-ceárta le
feac nuaḋ a ċur in a láiḋe, mar do ḃí
"Garrḋa-'n-ṁaoir" faoi ḟataiḋe aige,
i nGort-na-neang, roinn de ḋúiċṫe
Ċnoic-Ui-Faiṫ, i d-tóirṫinn Garrḋa-
mór an t-Sléiḃe, a g-Condae Ṁaiġeo:
riṫeann tóirinn an dá ċondae eidir
Gort-na-neang agus Garrḋamór an t-
Sléiḃe.
Air ṗilleaḋ i ḃaile go Páidín o 'n g-
ceárta, lé na ḟeaċ nuaḋ air a ġualain,
ċuaiḋ Paidiḋ 'na ċoinne, timċioll gort
o 'n teaċ. Nuair a ṫáinic 'aṫair suas
leis, duḃairt Paidiḋ, "Ora 'Ġaiddiḋ,
ḃ-fuil ḟios agad cia rud a ċonnairc mé
in diu i ngort na ḃ-fataiḋe?" "Cia
rud é," arsa aṫair. "Ora m'anam go
ḃ-facaiḋ mé gearrḟiaḋ mór na luiḋeaṁ
sa díoga ḟátaiḋe, air aġaiḋ na beárr¬
nan," "Tar uait," arsan t-aṫair, agus
na suile ruċt leimneaḋ os a ċeann le
míre, "agus taisḃeán dam cia 'n áit a
ḃ-fuil sé 'na luiḋeaḋ." Ċuaḋdar go
ceann an ġoirt, agus mar do ṫangadar
go d-ti an díoga a raḃ an gearrḟiaḋ
'na luiḋeaṁ, ċuir Páidín a láiḋe faoi 'n
'ascuil, agus duḃairt sé le Paidiḋ,
"Nois, a Ṗaidid," a deir sé, "Siúḃal
ṫusa suas air ċúl an ċloiḋe, agus siúḃ¬
alfaiḋ mise sa díoga seo le h-ais na
díogan a ḃ-fuil an gearrfiad ann, agus
ċo luaḋ is ṫiocfas mé air aġaiḋ an
ġearrḟiaḋ árduig do láiṁ, agus sócró¬
ċaiḋ mise é." D'euluiġ Páidin air ḃárr
a ċos sa díoga, sa n-am ceudna 'faire
an ċóṁarṫa ó Ṗaidiḋ. Faoi ḋeireaḋ,
nuair a ṫáinic Páidín air aġaiḋ na
beárrnan, d'árduiġ Paidiḋ a láiṁ. D'
éiriġ Páidín air ḃárr a ċos, agus lúb sé
é ḟéin treasna an umaire no gur ḟuair
sé aṁarc air ḋruim an ġearrḟiaḋ; do
ṫarraing sé siar; rug sé air ċos na
láiḋe in a ḋá láiṁ, agus tug sé anuas
air an ngearrḟiaḋ í le cúṁaċta a neirt,
a déanaḋ ḋá leiṫ de'n ḟeac. Nuair a
ċonnairc Paidiḋ lann an ḟeic ag eitall
san aer, do ṫug d'a ṡálaḋ. Láiṁsiġ
Páidín an gearrḟiaḋ agus aig moṫúġaḋ
ḋó gur dornóg ṁór cloiċe, fuaġáilte
suas 'g-ċroiceann gearrḟiaḋ, ḃí ann, d'
ḟeuċ sé ṫart agus do ċonnairc sé 'n t-
ógánaċ droċṁúinte gearraḋ treasna
'n ṁóinḟéir. "Seas, a ṁic na s—,"
d' uaill Páidín, "no go m-bainiḋ mé 'n
t-anam asat," aig síneaḋ 'maċ 'na
ḋiaiġ. D'ḟeuċ Paidiḋ ṫart, agus aig
feicsint ḋó go raḃ 'aṫair aig teaċt le
ċúṫaċ 'na ḋiaiġ agus cos an ḟeic aig
deunaḋ fáinniḋ 'san aer in a láiṁ, leas¬
aiġ sé a ċoiscéim síos le fánaḋ 'n
ċnoic, treasna Garrḋa-mór an t-Sléi¬
ḃe; siar ṫré Garrḋa-mór Ṁuintir Éi¬
niuḋ, le Seipeul na g-Carraḋ ; ṫríd an
m-Baile h-Iarraċ agus Cloċán na g-Cao¬
raċ, no gur roiċe sé árus Uaitéir Ui
Olraċáin, de'n gCnoc-Ruaḋ, agus aṫair
teannta le na ṡálaḋ mar ḟear air buile
Is do Uáitér Ua Ólraċáin, Sean-aṫ¬
air an Aṫar Ṁarcuis & Ḋoċtúir Ui
Olraċáin, agus d'á ḋearḃráṫair-ċleam¬
nais, Sémus Oisín, ḃí na Mongáin a
maoirseaċt. Ḃí Uaitér 'na ṡeasaḋ ag
an dorus nuair a ċonnairc sé 'n cúpla
deunaḋ ḋó. Riṫ Paidiḋ steaċ & ṡaoil
Páidín é lean'ṁuint, aċt do ċuir Uáitér
bac' air. D'innis Páidín an sgeul do
Uaitér; "Mac aṫar," deir Uáitér, ag
cur a láiṁ in a ṗócnḋ, & a seaċadaḋ
luaċ láiḋe nuaḋ go Ṗáidín & leaṫ-ċor¬
óin le 'n ól os i ċionn.
Ḃí Paidiḋ stuamaḋ, agus gliocaċ.
Ṫug mo ṁáṫair luaċ leaḃra ḋó le ḋul
air sgoil, & d'ḟóġluim sé go maiṫ. Air
eiriġe suas ḋó ċuaiḋ sé go Liverpool, &
do rinne sé go leor airġid timċioll na
luingiseaċa in aimsir na gorta. Ṫáin¬
ic sé ḃaile & ċeannuiġ sé feilm ḃreáġ
ṫalṁana i nGort-Sgeiċe, timċioll trí
ṁíle o Ġort-na-neang. Air ṫeaċt i
ḃaile ḋo do ṫug sé luaċ fiċe punt de
ḟallaing a ḃaile aig mo ṁáṫair, aig
ráḋ gur b'é luaċ na leaḃar ṫug sí ḋó
a ċuir i m-bealaċ deunaḋ an airgid é.
Agus b'ḟéidir gur mac dó an duine
uasal ṡuas, bun-úġdair an sgéil seo.
AN LEAĊTA.
AN LEAĊTA being a new contrib¬
utor to the Gael we have given precedence to his
story ( so as to encourage him ) over matter from
old contributors, previously received.
An Leachta writes well, in purely Con¬
naught idiom.
