(3)
7Ṁaḋ Rol. Uiṁ. 3.
MÁRT,
1889.
NUAIḊEAĊT NA MÍOSA.
Tá an dulṫaoḃ seo de 'n Ġaoḋal le
am fada tóigṫe suas ag ceasaċt, ag
deunaḋ gearáin no rud eigin de 'n t-
sort sin, aċ anois ó ṫárlaiġ go ḃ-fuil
iompóġ misneaṁuil air neiṫiḃ sa m-baile
is mian linn ar b-port iompóġ mar an
g-ceudna.
Breaṫnuiġeann gaċ h-uile niḋ anns
an m-ḃaile go craosaċ, agus is dóigh go
m-béiḋ a ḃ-follaḋ féin acu go goirid;
agus tá ar g-cinne sa tír seo go dóiġ-
eamuil. Riġne Pigott agus le Canáb-
laċ saoṫar mór do Éireannaiḋiḃ a m-
baile sa g-cian, aċ tá Pigotts agus le
Canáblaċa eile sa tír buḋ ċóir a ṡeaċ-
aint.
Tá muid cinnte ċo luaṫ as ḃeiḋeas
a ḃ-follaḋ féin acu in Éirinn go n-aiṫ-
ḃeoḋfaiġ siad a dteanga: san am
ceudna, caiṫfiḋ muidne a m-brosduġ-
aḋ. Buḋ ċóir dúinn páipeur laeṫaṁ-
uil a ḃeiṫ againn sa tír seo in ar d-
teanga féin, aċ naċ fonnóid an smuai-
ne seo nuair naċ d-tig linn páipeur
míosaṁla a ċlóḃualaḋ go beaċt!
Tá daoine áiriġṫe in Eoḃra Nuaḋ a
tá ag cur a n-uṁall do 'n doṁán go ḃ-
fuilid ag oibriuġaḋ go diṫċiollaċ a
saoṫar na teangan. Maiseaḋ, dá m-
beiḋeaḋ an teanga bhoċt 'na d-tioḋlaṁ-
aiḋe ṗreuċóċaḋ sí le ucras. Mar gaċ
barraille a ḃiḋeas folaṁ, deunann siad
torann mór. Laḃramuid air an g-cum-
ann Gaoḋailge, — "cumann," go ḃ-feuċuiḋ
Dia orainn!
Tá go leor le foġluim aig muintir na
h-Éireann fós. An ċeud nidh atá riaċ-
tanaċ acu ḟóġluim- - a bheith foiġideaċ
le na ċéile, agus go mór ṁór timċioll
aimsir an toġaḋ náisiúnta. Ní'l ceart
aig duine crosaḋ air a ċóṁarsa é ḟéin
a ġreamuġaḋ do 'n ṗáirtiḋe is mian
leis, óir tá an t-olc agus an maiṫ anns
gaċ páirtiḋe, agus aid a lig a tarraint
uisge ċum a muilteaḋ féin.
tuilleam-
aiḋ.
fóir
