886
AN GAOḊAL.
Der Vater-Mill.
BY CHARLES FOLLEN ADAMS.
I.
I reads aboudt dot vater mill dot runs
der life-long day,
Und how der vater don'd coom pack
vhen vonce id flows avay :
Und off der mill shtream dot glides on
so beacefully und shtill,
Budt don'd vas putting in more vork on
dot same vater mill.
Der boet says, 't vas beddher dot you
holdt dis broverb fast,
"Der mill id don'd vould grind some
more mit vater dot vas past."
II.
Dot boem id vas peautiful to read a¬
boudt; dots so!
Budt eef dot vater vasn't past how
could dot mill veel go?
Und vhy make drouble mit dot mill
vhen id vas been inclined
To dake each obbordunidy dot's gifen
id to grind?
Und vhen der vater cooms along in
qvandidies so vast,
Id lets some oder mill dake oup der
vater dot vas past.
III.
Dhen der boet shange der subject,
und she dells us vonce again ;
"Der sickle neffer more shall reap der
yellow, garnered grain."
Vell; vonce vas blendy, aind't id ? Id
vouldn't been so nice
To haf dot sickle reaping oup der same
grain ofer, tvice !
Why, vot's der use off cutting oup der
grass alreaty mown?
Id vas pest, mine moder dold me, to let
vell enough alone.
IV:
"Der summer vinds refife no more lea¬
ves strewn o'er earth und main."
Vell : who vants to refife dhem? Dhere
vas blenty more again |
Der summer vinds dhey sthep righdt
oup in goot time to brepare
Dhose blants und trees for oder leaves:
dhere soon vas creen vones dhere.
Shust bear dis adverb on your mindts,
mine frendts, und holdt id fast:
Der new leaves don'd vas been aroundt
undil der oldt vas past.
AN MUILIONN UISGE.
Translation.
Léiġim air an muilionn uisge úd a riṫ¬
eas o ṁaidin go h-oiḋċ',
A's an ċaoi naċ d-tigeann an t uisge 'r
ais o d'imṫiġ sé faoi;
Agus air an sruṫ-muilinn a riṫeas ċo
ciuin a's ċo breáġ.
Aċ naċ g-cuireann níos mó oibre air
an muilionn aon la.
Deir an bárd go mb'ḟeárr an sean-ráḋ
seo ċongḃáil air d'aġaiḋ:
"Ní ṁeiltfiḋ an muilionn go h-eug leis
an uisge d'imṫiġ uaiḋ'
Buḋ ḃreáġ an dán le léiġeaḋ é sin, dar
go deiṁin!
Aċ muna m-beiḋeaḋ an t-uisge ṫart ce
ċaoi n-iompóċ' roṫ 'n ṁuilinn?
A's cad ċuige deunaḋ trioblóid' do 'n
ṁuilionn 'sa ḋúil, gan ċeilt.
Breiṫ ar gaċ uain a tugaḋ ḋó ċum do
ḃeiṫ a meilt?
A's nuair a ṫigeas an t-uisge 'na ṁá¬
maċa móra, le neart,
Tóigeann muilionn eigin eile suas an t-
uisge atá ṫart
An sin aṫruiġeann an file an cóṁ-ráḋ
a's innsiġeann ḋúinn go foill,
"Ní ġeárrfaiḋ currán go deo gráinne
buiḋe 'n sgiobóil."
Maiseaḋ, ḃí i ṡáiṫ in aon uair aṁáin,
naċ raḃ? ní ḃeoċ sé ċo deas
Do'n ċurrán do ḃeiṫ buaint an arḃair
ċeudna air ais!
Cia 'n ṁaiṫ a ḃeiṫ gearraḋ an ḟéir a
tá ċeana annsa stór?
B'ḟeárr, duḃairt mo ṁáṫair liom, leig¬
int do ṁaiṫ go leór.
"Ní aiṫḃeofaiḋ gaoṫ saṁraiḋ níos mó
dilleoga scapa ṫair úir 's sáil'."
Maiseaḋ; cia iarrfas a n-aiṫḃeoḋúġ'?
beiḋ neart arís le fáġail!
Ṫainic gaoiṫe an t-saṁraiḋ amaċ ag
olluġaḋ na g-crann
A's na b-plandaḋ do ḋuilleogaḋ eile;
beiḋ dilleoga glas' go goirid ann
Beir air an sean-ráḋ seo, in ḃur mian¬
taiḃ, a ċáirde, le neart:
Ní ṫagann na dilleoga nuaḋa go d-teiġ¬
eann na sean ḋilleoga ṫart.
