﻿322
AN GAOḊAL.
The following beautifully pathetic Gaelic lamen-
tation was sent to us, among others, by Miss Jessie
McIntyre of Grove Park, Kent, England. It is a
question if there be a more beautiful or a more sen-
timental song in the language, Scotch or Irish.
Miss McIntyre is a lady of excellent parts, and
an enthusiastic Highland Gaidheal. Miss McIntyre
took a prominent part in the exercises at the reun-
ion of the Comann Gaidhealach, at Oban, last Sep-
tember.
An Gaidheal air Leaba Bais.
Fad air faebh bho thir nan ard-bheann
Tha mi m fhograch an tir chein,
Am measg choigreach s fad o m chair-
[dian,
Tha mi m laidhe an so leam fein ;
Tha mo chridhe briste, bruite —
Saighead bais a nis am chom;
An uine gearr mo shuil bidh duinte,
S aig a bhas mi m chadal trom.
S tric ag eirigh suas am chuimhne,
Albainn aillidh, tir nam beann;
Chi mi sud an leanag uaine —
A 's am botham anns a ghleann;
Tha gach ni fo bhlath gu h-uraidh —
Aig an allt tha cronan fann,
Air a ghaoith tha faile cubhraidh,
Tighinn bho fhlurain nach eil gann.
S ann a sud a fhuair mi m arach,
S mi neolochdach mar na h-uain,
Ach s lom a dh fhagadh nis an larach,
Bho n a sheol mi thar a chuain;
Thar leam gun cluinn mi guth na smeo-
[rach
Seinn gu ceolar feadh nan crann,
S oran binn nan uiseag boidheach,
Ard s na speuran os mo cheann.
Chi mi chill aig bun a bhruthaich,
Taobh an uillt tha ruith gu lughr,
S tric a bha mi sud gu dubhach,
Caoidh na cairdean tha fo n uir;
Mo mhathair s m' athair tha n an sin-
[iadh
N cadal siorruidh anns an uaigh,
'S chaidh mo chopan searbh a lionadh,
N uair a d fhag mi n sin mo luaidh.
Nis cha leir dhomh tir nam ard-bheann
Air mo shuil tha ceo air fas,
Am measg choigreach s fad o m chair-
[dian,
Tha mi feitheamh air a bhas;
Thu-sa, spioraid bhochd, than daor-sa,
Ach cha-n fhada bhios tu ann —
Thig, a bhais, as thoir dhomh saorsa —
Beannachd leat, a thir nam beann!
A few friends have suggested to us that the
placing of the Scotch Gaelic in a parallel column
with the Irish would be a great help to those who
desire to read both. We do so here ; and the read-
er will see that there is not much greater differ-
ence between them than there is between the oral
speech of the various provinces.
le M. Ua C.
An Gaoiḋeal air Leaba Báis.
Fad ar fán ó ṫír na n-árd-ḃeann
Táim am' ḟógraċ a d-tír ċéin,
Ameasg ċoigcríoċ 's fad óm' ċáirdiḃ,
Táim am' luiḋe 'n so liom féin;
Tá mo ċroiḋe briste, brúiġte —
Saiġead báis anois am' ċom;
Ann uain ġeárr mo ṡúil béiḋ dúinte,
'S ag an m-bás am' ċodlaḋ trom.
'S tric ag éiriġ suas am' ċuiṁne
Alba áluinn, tír na m-beann;
Ċiḋ mé 'n siúd an léana uaiṫne,
A's an boṫán ans an n-gleann;
Tá gaċ niḋ faoi ḃláṫaiḃ úra —
Aig an alt tá crónán fann;
Ar an ngaoiṫ tá bolaḋ cúṁra,
Ṫigeann ó ṗlúraiḃ naċ ḃ-fuil gann.
Is ann siúd a fuair mé m' araċ,
'S mé neaṁ-loċdaċ, mar na h-uain,
Ach 's lom a d' ḟágaiḋ 'nois an láraċ
Ḃo do ṡeol mé ṫar a cuain;
Dar liom gur cluin mé guṫ na smeóraċ
Seinn go ceolṁar feaḋ na g-crann,
'S aḃrán binn na ḃ-fuiseóg ḃuaiḋeaċ
Árd sna spéiriḃ os mo ċeann.
Ċiḋ mé 'n ċill ag bun an ḃruġṫaiḋ,
Taoḃ an ailt tá riṫ go luaṫ'r;
'S tric a ḃí mé 'n siúd go duḃaċ,
Caoiḋ na g-cairde 'tá faoi 'n úir —
Mo ṁáṫair 's m'aṫair tá 'na síneaḋ,
'Na g-codlaḋ síorruiḋe anns an uaiġ;
'S ċaiṫ mo ċupán searḃ a líonaḋ
'Nuair a d' ḟág mé 'n sin mo luaiṫ.
'Nois ní leur dom tír na n-árd ḃeann,
Air mo ṡúil tá ceo air fás —
Ameasg coigcríoċ 's fad óm' ċáirdiḃ,
Tá mé feiṫeaṁ air an m-bás;
Ṫú-sa, spioraid ḃoiċt, tá 'n daoirse —
Ach ní fad a ḃeiḋeas tú ann —
Ṫig, a ḃáis, a's taḃair dom saoirse —
Beannaċd leat, a ṫír na m-beann!
