42
AN GAOḊAL.
who have been the trusted leaders of the people in
the hour of trial, to use their influence to the same
end. Many of our countrymen have fallen away,
when they got up a little in the world, because,
through their ignorance of the social antecedants
of their race, they looked upon the epithet, Irish,
as the synonym of lowliness and ignorance. Hence
the large number of distinctively Irish names to
be found in the enemy's camp. Therefore it is
the duty of the clergy to enlighten their flocks on
this head by showing them that the generally ac¬
cepted notions of Ireland's social position is the
work of the enemy, and that the reverse is the
fact, which they can readily do by presenting the
Language to their view ; for any nation having a
cultivated and learned literature cannot be ignor-
ant — in fact they are the only criterions by which
the social status of any country can be determined
TRANSLATION OF DAVIS'S FONTENOY.
Trí uaíre aig baṫaiḃ Ḟontenoġ ṫreuḃaḋ
sluaiġte Sacsan teann,
Agus fá ḋó líniḋ Naoṁ Antoine, d-ion¬
suiġ an Dutsh go fann;
Mar bí baile a's fán líonta le raṫ a's
taoḃaḋ dún
Is ceart a scuab siad líniḋ na Sacsan
'sa g-congantóiriḋ, an Dutsh:
Mar go neiṁníḋ trí ċoill de Ḃarriġ
raob saiġdiúiriḋ Ḃritáine,
Ṫomáin gunnaiḋe na ḃ-Ḟrancaċ síar iad,
laḋaduiġṫe 'gus scapuiġṫe.
Ḋearc tiġearna fuil'ṁuil Ċumberland
le súl aṁarcaċ druid,
A's d' orduiġ suas a ṫaca déiġionaċ a
uain ḋéiġionaċ a scrud';
Air Ḟontenoġ, air Ḟontenoġ, naċ luaḋ
ṁarcuiġeas a ċinn feaḋna,
A,s coṁċruinniuġaḋ ṫainic a ḃuiḋeána
roġa, mar scamail an tráṫnóna.
Sé ṁíle de laoċra aosda Ṡasanaiġ
siúḃal go stáideaṁuil ann,
Losgan a n-guaiḋe 'n-aġaiḋ a's a d-taoḃ
tá 'n tiġearna Héġ aig a g-ceann;
Staidéara 'g-céim síos 'san ḃ-fán,
staidéara grapuiġid an cnoc.
Staidéara a n-ualuġaḋ, staidéara a
losgaḋ, dul air a n-aġaiḋ gan bac'
Eidir an ċoill agus Fontenoġ, mar
séideaḋ asain fioċṁar.
Trí sconsa, díog, agus fál, agus ciċiuġ¬
aḋ pileur luaṫṁar,
Agus air an maġ noċta ṡuas d' éiuiġid
agus congḃaiġ a slíġe,
Le teine réiḋ agus rún dian, do ṁag
neart náṁaidiḋ'
Ṫair Ḟontenoġ, ṫair Ḟontenoġ, a líniḋ
cailleaḋ a m-bríṫ,
Ḃriseadar, mar ḃris air ṁur-ḃruaiċ
Holland, uisge 'n Zuyder Zee.
Níos díoṁaoiniḋ 'ná míoltóga saṁraiḋ,
ċuaiḋ tiraileur na ḃ-Francaċ ṫarṫ,
Mar ċonlaċ de 'n lán dóṫ-ṫuile, ċulaiḋ
buiḋeána Ḟrancaiġ na goirt;
Pleusg-ṡliogán a's cruinnġrán, ṡiúḃ'laid
air a n-aġaiḋ agus loisg;
Luaṫ ó gaċ láṁaċ, granadóir agus ḃol-
tigeur do ċoisg:
"Air ḃur n-aġaiḋ, mo ṁarc-ṡluaġ ṫiġea-
ċais," Riġ Lúġaiḋ go feargaċ ġáir,
Rioṫaid go bás, is dólásaċ a scanraḋ,
níor eugadar gan agair ;
Tríd 'n ṗort ṫriall an sluaġ, d' iompuiġ-
Riġ Luġaiḋ a ṡrian —
"Ní ṡeaḋ go fóill, a Riġ," laḃair an Sacs,
"Fanann sluaiġte Éireann.
Agus ḃeiḋeaḋ Fontenoġ, Fontnoġ ċlúṫ-
aṁúil, mar ḃí Ṁáterloo,
Muna m-beiḋeaḋ na díbreaċa seo réiḋ
an sin, úr, teasuiġṫe, a's faoi ċlú;
'Tiġ'rna Ċair," a deir sé, "tá agad do
ṫoil; sin iad do náṁaidiḋe Sacsanaċ!"
Do ġáir beagnaċ an taoiseaċ aig aṁarc,
imṫiġeann sé ċo cúṫaċ!
Na díbreaċa cia buḋ gnáṫaċ a ḃeiḋ ċo
míreaċ, is colgaċ ḟeuċas a gnaoi,
Tá eugċóir caogaḋ bliaḋan cúṁduiġṫe
a n-iuḋ ann a g-croiḋe —
An conráḋ briste ṫarlá ṫirmiġ an dúḃ-
aċ a rinne an sgríoḃ,
A n-aruis slaidte a g-cás sgriosta, a's
caoine m-ban le na ṫaoḃ,
A sagairt sealguiġṫe mar ṁíol-ċoin, is
a d-tír sladuiġṫe go lán —
Feuċann gaċ aon as dá m-beiḋeaḋ díoġ-
altas gaċ uile leis féin aṁáin.
Air Ḟontenoġ, air Ḟontenoġ, no fós a-
riaṁ a n-áit eile,
Ní ḋeaċaiḋ go caṫ buiḋéin níos uaisle
ná díbreaċa uiḃreaċa seo go uile.
Tá guṫ Ui Ḃriain garḃ le aċas mar, aig
seasaḋ, orduiġean sé,
"Deasuiġ astail ; gluais orrṫa!" Rioṫan
na buiḋéin tentiḋe mar anfa sléiḃe,
Tá sluáiġte Sacsan teanuiḋe anois,
