AN GAOḊAL.
173
THE CELTIC TONGUE RESURGENT.
(Concluded)
Ní ṁaireann ainm UaBúran, aċt i gcúiṁ-
ne; 'measg gleannta Ċillmiontán!
Ní'l clú ann Deasṁúin aig soillse 'san
Múḋṁa 'nis : aċt le sgeul 's aḃrán :
Ní cluintear fuaim an ċruit níos mó 'g
Teaṁuir, tá na ceolta go léir réiġ!
Aċt caoin na beansíġe d'ar euga agus
ar eug!
Tíomċall an árgaċd d'ar d-tír go léir
pillean an aiġneán!
'S tá Clann-na Gaoḋal ṫar sáile scar-
ṫa, gan baile, aig fiarán!
Aċt tá 'n oiḋċe fada, dúḃaċ, aig fána —
feuċ! tá'n moċtráṫ aig brise 'nis!
Is gairid go ngeusaiġ an "Aision" saoir-
se sean Éire airís!
Feuċ! tá'n láireaċ go faosgnaċ — tá
na spéire ṡoir dúḃaċ le téiġeanuiġe!
A's beiḋ Éire na ḋiaiḋ seo, ṁic, glór-
ṁar 's saor, mar ḃí-sí 'san Aḋnaoi!
Aḃrán —
Sostaċ do ṫuit an sean teanga — a
sguel stáirḋaiṫe do staid sí,
Mar d' éistiġeas, fós ag breaṫ air
cuntas na laeṫi nios deiġeanuiġe,
Air gníoṁara Tone 's Emmet 's triaṫ
Edṁard gan milleán,
Agus na fir ċróḋa de "Naoṁadh-Oċt,"
na h-oṁna aċt beagán!
Aċt balḃ do ḃí-sí — beuldúnta — seulta
go sostaċ airís,
Mar d'éisteas anns an meáḋon oiḋċe
dúḃaċ — aċt ni ġaireas!
Agus is mar seo sgeul ar d-tír--na--an
ḟulaing agus an sgleo —
Mar seo an ḟorsan agus an clú agus
an ġlóire ḃí 'gainn fadó!
Ċáirde! an uair ii dorċa de'n ṁaidin
sí'n uair roiṁ lá ag brise lán!
Dar ċrógaċt Eoġain — agus dar ċal-
maċt Seáġain!
Dar diúlioċd an Gealtaċ — agus gaisg-
íġeaċ Aoḋ Ruaḋ;
Dar ċlú mór Dáiḋṫiġ, agus glóire
Briain Bóirḃe!
Dar ċaiṫ-ḃalla Limineaċ a ċlú a cal-
maċt 'sa brón!
Dar ṁairtíġreaċt, Emmet agus marḃ-
uġaḋ Ṁolf Tone!
Dar fuil Mullaghmart! dar lios, ár-
gaċd agus aicíd!
Darmuiġmuid ar d-tír 's teanga, a ṡáḃ-
áil no Éireannaiġ feasta ní ḃeiḋmid!
ÉAMON UiĊAOIṀ
COMPETITIVE TRANSLATIONS:
The following are two translations of the mat-
ter from Mr. Collins to which we invited compe-
tition in page 154 of last number : they merit the
attention of the learner. —
Do ḃeiṫ sásda 'nuair a ṫigeann mí-
áḋ orrainn : foiġdeaċ 'nuair ní ṡáġ-
muid bronntanuis ; áṫasaċ 'nuair ní
bronntar iad orrainn Go cinnte is é
seo pairt is mó den eagna. Is túis an
ċroiḋd í, ag a ḃ-fuil balaḋ-ṁils ag dul
suas árd go ríġeaċt neiṁe.
A ḃ-fuil aon ḟear ann, ag a ḃ-fuil
anam ċó marḃ a naċar duḃairt ariaṁ
leis féin? Is í seo mo ṫír ḋílis ḋut-
cusaċ féin. Do ċaraid. — M. A. Ṁ.
Do ḃeiṫ i síoṫċán faoi ḃuairt : foiġ-
deaċ 'nuair naċ ḃ-ḟáġmaoid bronntan-
ais : agus luṫ-ġáir do ḃeiṫ orrainn an
uair a taḃarṫar dúinn iad. 'Sé seo,
go cinnte, mórdaċt na h-eagna. 'Sé
deáġ-ḃalaḋ an ċroiḋe é a ḃ-fuil a ṁil-
seaċt ag dul suas go h-árd ċum Riġ-
eaċt na Neaṁa.
Ḃ-fuil duine le anam ċoṁ marḃ ce
nár ḋuḃairt a riamh reis féin. — 'Sí so
mo ṫalaṁ ḋúṫċais annsa féin!
P. O'B.
Here is another sentence for competitive trans-
lation which Mr. Collins has proposed for the
next number. We hold over his translatin so as to
have all together. —
“The men who came here last night and who
went away this morning ; whose bills I have made
out ; whose money l have received, and to whom
I have given a receipt are, if I am rightly inform-
ed, natives of South America."
Irish or other organizations, will never commit a
mistake by denying official positions to those over
solicitous to obtain them. The true and faithful
member of any society will be satisfied to work in
the ranks, not office, nor the power to betray his
associate troubles him but the furtherance of the
object in view.
