﻿248
GAANOḊAL.
Pegasus, Leis an gCraoiḃín Aoiḃinn.
Nuair leigfiḋ se go socair a ċaroid,
An srian do ṫarraing a ṫimċioll
a ċeann,
Ó buail 'nna ṫaoiḃ-san gan truaġ do
ṡála,
Go leimfiḋ se 'n áirde ag iomċar
do rann.
Bí cúramaċ, cúramaċ, 's niṁneaċ
do steudsa,
A's b'ḟéidir go leagfar ṫu féin
a's do ṗeann,
Fáinic! a deirim, bí air do ċoiṁeud-
sa,
'S go h-airḋe na tarraing an
srian ro ṫeann.
Na h-iarr éision do ṫarraing anuas,
Leig do ḃeiṫ 'g eitiollaċ, scaoilte
'gus saor,
Dá n-iomċóraḋ se ṫú cum na reul-
tán ṡuas
Na glac aon scannraḋ, 's a ḃac-
aḋ na h-iarr.
Éist, a's má's mian leat ionġatus
daoine
Do ċorruġaḋ le h-oibir sár-ċum-
ṫa ag iomlán,
Stad nuair a ḃ-feiceann tu d'eaċ-
sa ag iarraiḋ,
Stad, a's na h-iarr arís a ṫomáin.
Má ḟágan sé 'nois tú le a marcaċ
go sásta!
Ná bíoḋ eagla ort, b'éiḋir go tioc-
faḋ sé 'rís;
A's b'éidir go m-béarfaḋ sé tusa
níos áirde,
Agus níos faide sul ċasann sé síos.
Bí cúramaċ, cúramaċ, glac-sa mo
ċóṁairle! —
Gan éision do ṫarraing, na fós do
ṫiomáin;
Is deas an rud é, 's is foras d'ar
n-doiġ
Do ṡuiġe air, 's do ṫreoruġaḋ,
"Stead árd na Sciaṫán."
An Craoiḃín Aoiḃinn do Ċan.
Tá croiḋe duine 'nna Riġ,
Os cionn cúirte na colla,
A's baill an cuirp uṁal di
Go socair mín réir a ṫola.
Má tá siad faoi ḋroċ-riġ,
Is olc gníoṁṫara na colla,
'S má tá siad faoi Riġ maiṫ,
Deunfaid a saiṫ deaġ-oibir.
An t-Iolar agus an Ḟuiseóg.
Ḃí iolar ag éiriġe trá-
Iolar breáġ, anns an aeir,
Leiṫ míle no níos mó,
O'n d-talaṁ so a g-cursa geur.
Do facas é le fuiseóg
Ḃí seinnim ceoil air an ḃ-feur,
Agus duḃairt sí "naċ lag an t-eun
A ċiḋim suas san aeir.
"Naċ suaraċ é, an rud beag,
'S ciḋ tá me lag, me féin,
Is míle uair is feárr misi,
Ciḋ 's ainim do Riġ na n-eun.
Aċt ṫainic an iolar breáġ,
Le buille sciaṫán nó ḋó,
Anuas as a áit árd
Do'n ṗairc 'nna raiḃ an ḟuiseóg.
Agus ġreaṁuiġ sé geirrḟiaḋ,
Do ḃí ag iṫe na n-gas,
Agus d'ḟág se an ḟuiseóg,
Leaṫ-ḃeo scannruiġṫe go bás.
Ann sin a duḃairt an ḟuiseóg,
Ní ṁaoiḋfiḋ me go deo mo neart,
Aċt ṫar ċiaróg no mioltóg,
No fealioċán, no a sort.
Mr McCosker has sent up to this
about 80 subscribers to the Gael.
Major Maher has come close on his
heels — about sixty. Now, it is very
evident that every-one cannot have
these gentlemen's knack for securing
subscribers, but let each try and do a
little — as much as he can. The soli-
citor is asking for nothing for himself,
but is seeking to promote an idea dear
to the heart of every true Irish pat-
riot. Irish politicians, who have no real
heart, with few exceptions, in any
cause unless there is money in it may
be made materially serve the Irish
Language cause. They should under-
stand that they cannot ignore it. —
"Giḋ ní maiṫ ó maoiḋtear,
Aċ is feárr an ṁaiṫ a deuntar
Ná 'n ṁaiṫ naċ n-deuntar,"
's ní +
'S ni h inneaċ ó h-iarrtar;
aċ —
