384
AN GAOḊAL.
Ġeíṁre 'steaċ tríod' ċroiḋe." Buḋ
ċeart racfuiġ a ḃéiṫ a n-ionad "raiġaċ
"Agus ġeoġṫa casaċtaċ ġrana ag
leantaċ duit coíḋċe. Translation. And
you would get an ugly coughing that
would follow off you for ever. Díot, (2¬
nd person) off you; cuir díot, be off.
buain díot, undress; buain díom, (1st
person) let go of me. "Ḃeaċ ad ṡnoíġ¬
eaṁ amaċ mar snoíġfuiḋe gad." Trans¬
lation; A Bee spinning you out as a
gad yould be spun.
Anns an séaṁaḋ ḃ-ḟéarrsa, ta an fo¬
cal, "beig," sgríoḃṫa trí h-uaire aige
anns ann sliġe ċeudna do'n lairṫeaċ a¬
gus an am le teaċt. Buḋ ċeart an
ċeud "beig" a ḃeiṫ sgríoḃṫa mar so ;—
an te m-beiḋeaḋ iarraċtaṁuil, &c. and
the other "beigs" should be each, beiḋ
Is tinn tuirseaċ breite,
Taim-si ó 'n óiḋċe réir;
Aig tois le'm ḋóirne an talaṁ,
'S aig buaint gan fonn le faoḋar;
Ta mo ṁaiġistir 'nn ṡeasaṁ am aice,
A's deir sé go cneasda liom féin:
"Aċuiḃín! taḋair & luiḋé air do leabuiġ,
Tair tuirseaċ breoite ó'n paipeur!
What harm if it was Manx he gave us
Or Irish that bears the sway,
But that old accent of Munster he
gave us,
That surely can bear no say;
It will cause us to fight and to wrangle.
It will cause us ruination and pain,
And every other old ill of the past,
Before the first dawn of day.
Aċoiḃíne.
AN ĊRAOIḂÍN AOIḂINN do ċan.
Molaim agus gráḋuiġim glaine maiṫ
biotáile,
No an poitín ṫainic as an g-coir¬
ge buiḋe,
Má tá tú 'riaṁ uaigneaċ is é an
deoċ tá cuṁaċtaċ
Ṫu féin do ḋúisiuġ'ḋ 's do ċorr¬
uġ'ḋ do ċroiḋe.
Má's brónaċ tá na smaointe a ḃ-
fuil agad san oiḋċe,
'S má tá tú féin ag caoineaḋ na
mílte oċ oċ ón,
Na dearmaid an biotáile a ḃéarfas
duit do ṡláinte,
Is féidir leis árduġaḋ an croiḋe
is troime brón.
'S ċo coṫrom leis na dísliḃ an croiḋe
atá is ísle,
(Aċ í ḃeiṫ air meisge, mar is ceart
's is cóir),
Agus an croiḋe is áirde 'r éis ól na
g-cáirte;
'O na deun dearmad air an m-
braon óil.
Ma ta tú 'riaṁ tréiġṫe le caraid
fíor do ċléiḃe,
No le do ṁnaoi 'san céile do ḃuird
's do leabuiḋ féin,
Tá carad níos buaine, is riṫ ċuige
go luaṫ,
A's líon líon suas as an lán-buid¬
[eul.
Bioḋ airgiod agus ór, bioḋ saiḋḃreas
agus stór,
Bioḋ páirceann go leor, ag an
duine uasal árd;
Aċ solás agus sóġ ceud uair níos
(mó
Geaḃaiḋ misi 's me ag ól an ṗoit¬
ín ṡoillse ḃáin.
Dá ḃ-feuḋfainn féin mar ḟíle no
bárd, go ceart do sgrío
Ní sguirfinn féin a ċoiḋċe aċ ag
caoineaḋ go deo,
An deaċṁuiḋ ṁór a's áiḋḃeul tá
curṫa air biotáile
Le Sacsain ṁallaiġṫe ġrána; is
mór an anró.
Is liom is mór an truaġ, Hómear
líoṁṫa luaṫ
(An bárd sin do rug buaiḋ tar
uile ḃárd ó ṡoin),
Na'r blas se an biotáile go n-deun¬
faḋ se aḃrán air,
A's laoiḋ ṁór air an g-"cordial"
naċ ḃ-fuil a leiṫid ann.
Nois cúṁaċt agus glóir, molaḋ a's
onóir
Do'n té sin mar is cóir do ċruṫ¬
aiġ an bárr buiḋe
As a ṫig biotáile ḃeireas dúinn ar
sláinte
'S ḋíbreas go cineálta gaċ aicid
as ar g-croiḋe.
