684
AN GAOḊAL
tain 'sa spéir.
Níor ṁian leo é a ḃacaḋ — ḃuḋ é Pád¬
raic an neirt ṁóir,
Agus ṡeas sé in aonar an aġaiḋ 'gus
os cóṁair
An áit a ṡuiḋ Ua Hanlain, agus Cáit,
an ḃean ċliste,
Ṫug sé uirre aon aṁarc, ṡaoil sí croiḋe
briste.
Agus d' ionntaiḋ sé air a h-aṫair, an
Brianaċ, 's dubairt:
Ḃí a ġuṫ mar an toirneaċ, doiṁin, láí¬
dir d'a réir,
Agus a ṡúil mar an tintreaċ a ḃeiṫ air
faoi neul:
"Níor ṫainic mé in seo mar luċóg beag
taṫlaiḋ,
Aċt seasaim mar ḟear air urlár mo
náṁaid,
Níor aiṫniġ Pádraic ariaṁ, ar ṁaċaire
no air ṡliġe,
Eagla air na náṁaid, — tá's aig Dia, di-
ṁeasaim é 'n do ṫiġe.
Mar sin fág mé air mo ṡuaiṁneas aon
ṁómeud nó ḋó,
Go g-caintiḋ mé leis an óigḃean naċ ḃ-
feicfead go deo,"
D' iontaiġ sé aig Caitlín, agus d'aṫar¬
uiġ sé a ġlór,
Agus ċuiṁniḋ sé air na laeṫiḃ in a raḃ
sí a stór;
Ḃí lasaḋ in a ṡúil mar ṫintreaċ faoi
neul,
Aig ḃreaṫnuġaḋ air Ċáit ċlisteaċ, buḋ
é seo a sgeul:
"A Ċaitlín, a ġraḋ geal, an fíor atá'n
ráḋ,
Go ḃ-fuil tú pósaḋ le do ṫoil féin 'gus
a tréigeaḋ do ġráḋ?
Má tá, abair an focal, agus faġfad
do ṫiġe,
Claoiḋte aṁáin, 'gus an ċéad uair le
cleasuiġeaċt mnaoi."
Le brón 's le gráḋ ḃí an cailín boċt
breóite;
Riġne sí díṫċioll a laḃairt, aċt ní ṫioc¬
ḟaċ na focla,
Ċuaiḋ fuaim a ġlóir mar ṡeas sé air a
h-aġaiḋ,
Ċó fuaċtaċ air a croiḋe, mar síon-oiḋ¬
ċe ġeiṁriġ,
Na deora o na gorm-ṡúil do ṫainic go
beaċta,
Liaṫ-ḃán ḃí a gruaiḋ mar ṡolus-geal¬
aiġe air ṡneaċta.
D' at croiḋe Ṗádraic dána go h-árd in
a áit,
Le aon aṁarc aṁáin i sgiaṁ cionaġaiḋ
Ċáit.
Cí go g-cuirḟeaċ coiṁiḋeaċ 'gus náṁuid
ar n-gráḋ o na ċéile,
Is liom-sa a ceart-ċroiḋe aṁáin agus
air aon ċaoi,
Agus d'árduiḋ sé a ġuṫ mar ġéim garḃ
óṫaċ fiolar-
'Is liom ṡí gan buiḋeaċas an méiḋ ag¬
aiḃ ṫart ċláir."
Suas ṡeas Ua Hanlain, fear mór árd
do ḃí ann,
Agus ḋearc sé air Ṗádraic go fioċṁar
[ 's teann,
Agus duḃairt sé: "A Ṗádraic ḋána,
roiṁe ḟágfas tú 'n áit,
Troidfiḋ tú mise mar ġeall air láiṁ
Ċáit."
Duḃairt Pádraic: "Béiḋ agam leat
buille no ḋó,"
Agus ṡín, leis an g-céad ċeann, Ua
Hanlain go deó.
Rug sé air Ċaitlín, 's níor ṡiúḃal sé le
[ mire,
Léim sé air a ċapall, ċuir sé Caitlín
roiṁe;
Ḃí an cruinniuġaḋ ċó measgaḋ, níor
ċorruiġ'dar amuiġ
Gur ċluineadar ċruiḃ ċos-an-áirde an
ċapaill a riṫ',
D'éiriġ'dar suas mar na m-beaċ a lár
[sgaoiġ;
Agus ṫug siad aon ṁór-ḃéic a brisḟeaċ
an ġaoiṫ.
Ḃéiceadar, riṫeadar, agus ġéim siad
[ go leór;
Aċt o 'n lá sin ní ḟacaid Cáit no Pád¬
ruic Conċuḃar.
Aċt d'imṫiġ na laeṫe sin, mar d'imṫiġ
go leór!
'S tá an feur glas a fásaḋ os cionn
Ṗádraic Ċonċuḃair.
Ní ḃeiḋeaḋ sé go socair, in a ṡuaiṁ¬
neaċt air aon ċaoi;
Mar ċaiṫ sé a ḃeaṫa ḃuḋ ṁian leis é
[ euguid,
Agus ṫug sé leis Piċe. Buḋ ṡé Pádraic
ḃí mór!
Agus d'eug sé air son Éire, bliaḋain
oċt g-céad is ceire scóir.
An lá úd ar ṫuit Pádraic, agus air an
maċaire sinte,
Is ḃuaċaill láidir a ḃí marḃ, 's croiḋe
mór a ḃí claoiḋṫe.
