AN GAOḊAL.
787
AN t-SEAN-TÍR.
16. 2. '88.
D' Ḟear Eagair an Ġaoḋail.
A Ṡaoi Ionṁuin:
Ag so ḋuit mo
ṫreas páipeur; ní liom féin m' aimsir
nó cuirfiḋe ċugat fad ó é. Ní h-iong¬
naḋ liom naċ ḃ-fuil tú ionann mo sgríḃ¬
neoraċt a ḋéanaḋ amaċ, corr-uair, dá
réir sin, is mé féin is cionntaċ leis an
m-beagán earráid tá am' ċeud agus am'
ḋara ṗáipeur. —
Leaṫ. 733, líne 27, léiġ "í" in áit "é".
leaṫ. 734, líne 41, léiġ, "díoḃ" in áit
"dóiḃ" ; leaṫ 753, líne 44. léiġ "sgáṫ¬
aiṁ" in áit "sgáṫaṁ" ; leaṫ 754. líne
4, léiġ "ngairḃeaċt" in áit "nglóirḃeaċt
"(piléir 2) líne 1, léiġ "cíle" in ait cíb,
" líne 2, léiġ "spréiġeaḋ" in áit
"sgréiḋeaḋ".
Má tá sliġe agat ḋó ḃ so d'ḟeudfá iad
a ċur a g-cúinne éigin, giḋ gur beag iad.
Measaim go ḃ-fuil an Gaoḋal ag dul
a ḃ-feaḃas gaċ uile ṁí. Do léiġ mé le
riġmeud mór an dán nuaḋ leis an Saoi
Baldṁin — caiṫfiḋ an "Ċraoiḃín" ḃeiṫ
air a ċoimeud, nó bainfiḋ ḃúr ḃ filé A¬
meriocánaċ an ċoróin ḋá ċeann.
Buḋ ṁaiṫ an obair í dá d-taḃarfá,
ó am go h-am, míniuġaḋ na ḃ-focal
cruaiḋ. Tá focla in áitiḃ naċ d-tuig¬
tear in áitiḃ eile, agus naċ ḃ-fuil le
fáġail in aon ḟoclóir — mar ṡompla, so
cuid acu. —
"masán," "léiṫe," "air beiṫ le mí"
"deiṫneaṁar."
Dá m-beiḋeaḋ cúinne ḃeag le spáráil
agat, d'ḟeudfá a líonaḋ go tairḃeaċ le
focal air a míniuġaḋ so.
Duine air biṫ a ġaḃas le n-a ais cúis
na Gaeḋilge a ċur air aġaiḋ, is éigin
ḋó ḃeiṫ réiḋ leis an naṁaid a g coṁ¬
nuiḋe — feicim go ḃ-fuil faoḃar maiṫ
agat-sa air do ċloiḋeaṁ
Is mé, le mór-ṁeas, do ċara,
"NUAḊA.
[Is fíor ḋuit, a ċara Nuaḋa, go ḃ-fuil
faoḃar ceart air mo ċloiḋeaṁ, agus
mar nach m-beiḋeaḋ ḃeiḋeaḋ sé maolaiġ¬
e le seaċt m-bliadna ó na carraigiḃ
cruaḋa a ṫainiċ 'na aġaiḋ. Ṡaoil cuid
d'ar g-cairde go m-bogfaḋ a ḟaobar
ó ṫeann teoḋaċt agus iomadaṁlaċt na
n-gaeṫeaḋ a d'ionsaiḋ é, aċ níor smua¬
ineadar air an ḃ-feaḃairt a cuireaḋ ann
sul do ṫainic sé ó láiṁ an ġaḃan!
Maidir le na h-earráidiḃ a d'ainm¬
nís, agus míniuġaḋ na ḃ-focal: Is deac¬
air neiṫe ċur i g-clóḋ gan go leor ear¬
ráid a ḋeunaḋ, go speisialta le duine
mar muidne ce naċ raḃ cleaċtaċ air an
g-cineál oibre sin. 'Sé míniuġaḋ "mas¬
án," umbrage, agus deiṫneaṁar, decade]
A DREAM OF ERIN.
From “A Gate of Flowers” by T. O’HAGAN, M. A
I dreamt a dream, 'twas Ireland seen,
In distant years beyond,
Enthron'd and crown'd, a beauteous gem,
Earth's idol, cherish'd fond —
And nations pass'd before her,
And courtiers grac'd her halls,
And the song of Mirth and Freedom
Prov'd her battlement and walls,
The wounds and scars of olden days
Had left her maiden brow,
And manly hearts stood by her side,
And swords spoke of a vow —
That Ireland, dear old Ireland,
Should forever more be free,
And her patriot sons in union
Drive the Saxon o'er the sea.
I saw the Shannon pour along,
In joyous accents clear,
Its tide of music sweet and strong —
Each wave was filled with cheer;
And hast'ning on in proud acclaim
Swept Barrow, Suir and Lee :
For a nation's heart was throbbing
In each wavelet to the sea.
O land of woe and sorrow,
When shall come this vision bright?
When shall beam a glad to-morrow?
When shall fade thy starless night?
I have watch'd and waited for thee,
I have hoped for thee in fear,
have caught thy ray of sunshine
Through the ocean of a tear.
A large number of persons complain that they
cannot get suitable Irish reading books. They
should not complain thus — they have an excellent
text-book in Father O’Sullivan's translation of The
Imitation of Christ. We had a letter from Father
Walsh of Cork, lately, and by a proposition con¬
veyed therein, we will send the Imitation to any
one who sends us sixty cents, and a grander text
book there is not in any lauguage.
In fact every Irishman should have a copy of it.
Who would be a slave if he could a¬
void it? Only a slave!
