AN GAOḊAL.
877
sin, an taoḃ amuiġ de intinn an ċréat¬
úir dab' airde. Ní ḃ-fuil fios againn
aċt go d-tiocfaiḋ lá an ḃeiṫeaṁnuis
uair eigin a ta le ṫeaċt. An focal
uile-Cuṁaċtaiġ ceudna a ċruṫuiġ gaċ
niḋ air tús ṫug dúinn an fios seo ; an
ḟiaḋnuise ḟírinneaċ ceudna a ċruṫuiġ
nádúir d-foillsiġ dúinṫ móid a ċríoċ¬
nuġaḋ.
Tá smuainte agus focla feirgeaċ
an dream ḋamanna go soilléireaċ tais¬
beánta ḋúinn a g-caint Ċríosd féin
Tá sé go cinnte le niḋ air biṫ eile ṫar¬
luiġ na ṫuit amaċ, a ḃ-fuaireas fios
air roiṁ re, go g-cuirfiḋ aṁ gar Dé an
doṁan faoi ṫeine An toṁan mar sin
a ḋóġṫa agus da losgaḋ mar niḋ neaṁ-
labarṫaċ roiṁ lá an ḃreiṫeaṁnais ag¬
us stáid ḋeiġionaċ an duine, ní ḃ-fuil
aċ sim cúrsa aimsire. An uair a ṫioc¬
fas sé, ní féidir le créatúir an doṁain
an leiṫsgeul a ġaḃail naċ ḃ-fuair siad
fuagraḋ. Fuaireadar fuagraḋ air
ṫeaċt an díle, agus ċonnairceadar é
coṁlíonta. Fuaireadar fios roiṁ re
go d-tiocfaḋ an Mesia, mílte bliaḋain
roiṁe ṫeaċt ċualamuid buile an ċas¬
úir air Cealḃaraiġ; ċualamuid É caoi¬
neaḋ agus ag osnaoiġil. Air an g-cás a
laṫair ní ṫig linn a ráḋ go d-tainic sé
orrainn gan moṫuġaḋ : fuaireamuid
fógra ċeana: tá an lá millteaċ seo a
teaċt mar ṫainic gaċ aon dona cúis¬
eannaiḃ seo eile. Aċ cia an uair ní ṫig
le aon ċréatúr insinn. Is niḋ dí-ċéil¬
ige go aon neaċ a ráḋ cia ḋeunfas Sé
agus é ḃaint tuairim uaiḋ niḋṫiḃ a tá
deunta Aige. Ḃí am ann nuair naċ raḃ
doṁan, grian, gealaċ na reulta;
an uair naċ raḃ dadaiḋ do'n méid a
ḟeiceasmuid anois le fáġail; ní raḃ an
aċ dorċaḋas, folaṁaċt — an uair a ḃí
Dia leis féin; an uair naċ raḃ aon
ċréatúr aṁáin cruiġṫe le a ġuṫ a ṡéid¬
éaḋ air fad ríoġaċta Dé. Ní ḃ-ḃuil aċ
sé ṁíle bliaḋain ó ċruṫuiġ Sé an doṁ¬
an seo & a ṁéid reulṫa agus pláinéid
a tá os a g-cionn san spéir. Tá plaosg
no ceudáḋḃar an doṁain, baḋ féidir,
suim eigin níos aosta, aċ ta, muid cinn¬
te ca ḟad ó ċruṫuiġeaḋ Áḋaṁ. Ta sé
buḋ ḟéidir sé ṁíle bliaḋain ó ṫoinn, a¬
gus ó 'n am sin ní'l cundas ḃeaṫa an
ċinneaḋ daona aċ dilleog go ṫubaiste
's ainċreideaṁ. Is beagnaċ sgrios Dia
an doṁan aon am aṁáin, an aṁġar; a¬
gus ṁaiṫ Sé ḋúinn, an A ṫrocaire, uair
eile. Na ḋiaiġ sin ta an doṁan ċo
dearg le fuil le coirṫiḃ; mar sin tá
Dia foiġideaċ linn. Cia a d-tig leis
inseaċt a méid ċurṫa a deuntar ann
aon ċaṫair aṁáin air fad lae. Aċ cia
d-tig leis a méid gníoṁarṫa mailíse ta
deunta aig gaċ tír agus gaċ náisiún ó
ṫúis ama a inseaċt, ag árdúġaḋ agus
a meuduġaḋ an aon ċnap a ḃ-fiaḋnuise
Dé Tá Dia go ro ṁór a g-cúṁaċt, go
ro ṁór a maṫas, go ro ṁór a d-troc¬
aire agus go ro ṁór g-críonnaċt; aċ
tá Sé níos mó na mór a ḃ-foiġid, faoi
méid curṫaiḃ agus droċ ġníoṁarṫaiḃ
na n-daoine a ḟulainge. Aċt mar leag
Dia amaċ uair cruṫuiġṫe agus slánuiġ¬
ṫe an duine, mar an g-ceudna ta deir¬
eaḋ ama air a t-saoġal a teaċt; agus
an uair a ṫiocfas an uair ata ainmṫe
ansna flaiṫis le seo ḋeunaḋ, coṁlíon¬
ṫar an t orduġaḋ naoṁṫa. Le aon ḟo¬
cal ċruṫuiġ Sé an doṁan, agus le aon
ḟocal ta Sé ábalta a ṁilleaḋ. Le aon
ḃuille Ḋ'a ḃruis uile-ċuṁaċdaiġ ḋealḃ¬
uiġ Sé an méid a ṫig linn ḟeicḃeal; le
aon tarraing de'n m-bruis ceudna, tig
Leis sgriosaḋ mar an g-ceudna agus
gan dadaiḋ ḋe ḟágḃáil air fáġail. Tig
Leis an aon ṁomuint, gaċ niḋ a ṁilleaḋ
agus a g-cur ansa staid ḋorċadas a
raḃ siad ann air d-tús, aċ t-anam a¬
ṁáin. Ní ṫig Leis an t-anam a ṁarḃaḋ.
Mar ċruṫuiġ Sé Ḟéin gaċ h-uile niḋ, tig
Leis mar sin a léirsgriosaḋ. Aċ sé
Críosd Slánuiġṫeoir an anama, mar
sin ta a ṁarḃaḋ ċo do-ḋeunta le crioċ
a ċuir air ṡíorruiḋeaċt Dé. Tá slán¬
uġaḋ an anama mar ċoingioll eidir an
t-Aṫair agus an Mac, mar sin ní féi¬
dir a ḃriseaḋ gan neaṁṡuim a ḋeunaḋ
do 'n g-crois. Tá priḃléid aig Dia a
méid a cruṫuiġ Sé Féin a ṁilleaḋ; aċ
ní ṫig Leis léirsgios a ḋeunaḋ air an
obair a ċeannuiġ foil Ċríosd. Mar sin
tá an t-anam do-ṁarḃṫa, agus seo é
an cuiṁniuġaḋ a ċuireas gardaċas mór
air an dream ḃeannuiġṫe agus brón -
