caṫaiġe air & duḃairt leis dá g-caiṫ¬
feaḋ sé san ḃ-fairge, an úir a ḃí iona
láiṁ go b-pósfaḋ sí é. Ní luaiṫe duḃ¬
airt sí sin, ná ḃuail sé lán a ġlaice de
'n úir ḃeannuiġṫe sa n-eudan í & d'im¬
ṫiġ sí 'nn-a lasair ṫeinte san spéir.
Ċuaiḋ sé d'ionnsaiġ an tobair agus
ċaiṫ sé lán a láiṁe de'n úir san tobar
& d'iarr sé impiḋe air Ḋia naċ d-tóig¬
feaḋ aon ḃean uisge as a ċoiḋċe, agus
níor ṫóig ó ṡoin & ní ṫóigfiḋ go bráċ.
Deireaḋ na sean n-daoine anns an
t-sean aimsir gur ċuir bean riġ Loċ¬
lainn a triúr leas-ċlann faoi ḋraoiḋ¬
eaċd, beirt ṁac & inġean, & gur ċuir
sí easṁuiḋ orṫa trí ċéad bliaḋain do
ċur ṫarsta anns na trí ṡruṫaiḃ buḋ
déine ḃí air ċoasta na h-Éireann. Do
rinne sí trí alaiḋe ḋíoḃ, & sgaoil sí 'n
bealaċ iad le céad bliaḋain do ċur
díoḃ a sruṫ Ċeannléime na Gailliṁe;
céad bliaḋain i sruṫ Ċarragaiḋ, agus
céad bliaḋain i sruṫ fada Ċonn. Ní
raḃ fuasgailt le fáġail acu nó go d¬
tiocfaḋ daoine as gaċ uile ċeárda do
'n doṁan ċum aifrionn go Innis Ġlóire.
Do ṫárlaiḋ go d-tainic cuideaċda mór
as gaċ h-uile ċeárda de'n doṁan ċum
aifrionn an oileáin an lá so, mar ḃí
geallta, 's ċo luaḋ & ċuaiḋ an sagart
a láiġeaṁ an aifrinn ṫainic na trí h-
alaiḋe & ṡeasadar os cóṁair na h-al¬
tóra, a's ċo luaṫ & ċonnairc an sagart
iad ċuir sé ceist orṫa, & d'innis ḋó¬
san gaċ níḋ d'a ḃ-fuil sgríoḃṫa in seo
faoi n-a leiṫ. Buḋ h-anmanna dóiḃ Iġ
Conn, & Nualla, beirt ḟear & bean ċo
breáġ & ḃí le fáġail san doṁan. D'
orduiġ an deirḃḟiúr Iġ do ċur air a
láiṁ ḋeas & Conn air a taoiḃ ċlí, &
í féin air lár ; d'imṫiġ an t-anam asta
ċo luaṫ & ṫug sí an t-orduġaḋ. Tá a
d-túmaḋ le feiceál ag gaċ duine ṫéiḋ¬
eas air oileán Innis Ġlóire ó 'n lá sin
go 'n lá láṫair, & béiḋ go deo.
Tá go leor miorḃuiliḋe eile le n-in¬
sint air an n-oileán beannuiġṫe so naċ
ḃ-fuil sgríoḃṫa ins an leitir so.
Do ċara ḋílis.
D. J. Mc C.
We have received the following letter from the
chieftain O'Donovan Rossa, which was sent to him
by the Montague (Mich) Paragon Gaelic School per
Mr Morris Downey. Montague is a small city but,
evidently, there are a good deal of Irishmen there.
Had the large cities a proportionate number Ireland
would not be begging for Home Rule, and the lan¬
guage (the life of the Nation) would require no
watch-dog to guard it against native matricide. Our
old cities remind us of a well known, long-eared an¬
nimal, which, when young, is full of life and spirit
but, as he grows old, barters the free promptings
and ardor of youth for a lay, soddened, ignoble,
spiritless life
AN PÁIPÉAR UAIṪNE.
Dírmíd Ua Duineaḃáin Rossa,
Fear Úġdair an t-Aon Ṗápéir Éi¬
rionnaċ, Eoḃraċ Nuaḋ, Éire-Ṁór.
A Ṡaoi Ḋílis:
A ġráḋṁar, feiceamuid go ḃ-fuil
leitir ó an t-Aon láiṁ ṡiar ann so,
páipeur seaċt ḃ-fiċeaḋ lá Bealtaine,
a's é faoi ḃrat-filte uaiṫne.
Anois, so barántas daingean duit
ó 'n scoil Ġaeḋilge Paragon Montag¬
ue, a glaoḋaċ air gaċ scoláire Gaoḋ¬
alaċ p. e. an ḟir uasail ġliċ; go ḃ-fuil
an t-aiḋḃerseóir a séide faoi ċum do¬
ċair do ḋeunaḋ do ar rapparee, Ríġ¬
eaċt Éireann. Giḋ go bráṫ, an te ċuir
ainm a ġearraḋ ó ṁáṫarḋa Éireann &
a slioċd ó aois go h-aois síos go críoċ
an t-saoġail seo, mar b'é sin dlíġe Éi¬
reann le glanaċt Ṫír-na-n-Óg. Aċ fág¬
faimid an méid sin fé úġdar an Éir¬
eannaiġ. Céim eile, ná biḋeaḋ aon ḟear
a braiṫ air droċ-raṫ daoineaḋ eile.
Le orduġaḋ cúirt ceapuiġe Scoile
Ġaeḋilge Ṗaragoin, Montague, deunta
an t-oċtṁaḋ lá Míṁeáḋain, aois míle
oċt g-ceud trí 's naċa.
Le séala cruaiġ air ainm a's air á¬
rus i m-Béarla,
Muiris Ua Donniġ.
Tomás Ua h-Aoḋa.
In going over Gaelic affairs the other day with
our friend and co-worker, Mr. Erley, and in re¬
viewing the progress which has been made, Mr
Erley asked if we remembered a letter which we
received from P J O'Daly, of Boston, in the early
stages of the movement in which he said. —
“I unearthed a man in Charleston, So. Carolina
who is able to read and write Irish."
