mar budh chóir díobhtha a bheith, bheidheadh léigh-
eannta Gaedhilge anns gach uile pháipeur
Gaodhlach. B' é rún agus mian ar g-croidhe
ó thosuigh muid aithbheodhúghadh na Gaedhilge
páipeur a chuir air bun nach m-beidheadh
náire air comharadh na Gaedhilge a chuir air
chláir eudain. Ní rabh maoin againn féin
le é dhéanadh. D' iarr agus d' agair muid
air an muintir a rabh maoin aca congnamh
a thabhairt dhúinn leis an obair onórach, thír¬
ghrádhamhail a chuir air aghaidh, acht gan éif-
achd. Faoi dheireadh chuimhin muid air úir-
sgeul an fhuiseoige agus an fheilmeuraidhe,
agus dúbhairt muid linn féin; "Nuair nach
d-tabhairfidh ar g-comh-dhúthchaisidhe aon chon-
gnamh dhúinn caithfidh sinn féin a chur romh-
ainn a dhéanadh, agus an sin beidh sé déan-
ta." 'Sé an páipeur seo os bhur g-comhair
toradh an deimhnúghadh sin. Tá sé beag, acht
tá sé a g-cúmhachda Éireannadh a mheudúgh-
adh. Ní chailleann muidne mórán maoine
leis; oibrigheann muid air feadh an lae chum
ar m-beatha a shaorthúghadh, agus anns an
oidhche, air éis obair 'n lae a chríochnúgh'dh, tá
muid a sgríobh na n-airtiogail seo agus a
cur an chlódh, agus mar sin, ag ullmúghadh
gach nídh chum an fáisgeán.
Cuireann muid anois faoi chomhairc tír-
ghrádhuíghtheoiridhe na h-Éireann é, agus tá
muid a dul a múghadh go h-ann mhór no beidh
sé an páipeur is measamhla sa cír seo sul
do fheicfear chúig bliadhana ó n-diu.
Beidh sé mar sin muna chaill Clann-na-
Gaoghal calmachd ársa a n-aithreachadh, a's
muna bh-fuil siad réidh lé aonachd a's féin–
chúmhachd a d-tíre a thréigeadh.
Ní féidir leis dhul air g-cúl cho fada in
fhágfas Dia 'r sláinte againne, mar dúbh-
airt muid cheanna, tá muid féin ionan shé
chur air aghaidh, acht 'san am ceudna, iarr¬
ann muid congnamh chum é a cur a g-crúth
níos máis'mhala os comhair an t-saoighil.
A PRONOUNCING VOCABULARY will be
given at the head of each of the succeeding lessons.
Dr. Gallagher's SERMONS and the SEARCH
for DERMOT and GRAINNE will be continued un-
til completed as the subject of the lessons.
Let every Irish family get a copy of each issue of
this journal, bind it, and have it as an HEIRLOOM
in THEIR FAMILIES.
THE BELLY AND THE MEMBERS.
Ann am fad ó shoin nuair ná 'r oibrigh-
bhaill chuirp an duine le chéile cho caradamh-
ail agus oibrigheann siad anois, bhí toil aig
gach ceann dó féin! fuair na baill go coit-
chionnta lochd air an m-Bolg mar gheall gur
chaith sé a bheatha bog, díomhaoineach, agus
iadsan tógtha suas go h-iomlán a saorúgh-
adh a bhith a riarúghadh dá riachdanas agus
dá fhólás; mar sin do rinneadar conrádh
a saláthar a chongbhál uaidh ó sin amach.
Ní rabh na lámha na dhiaigh sin leis an m-
biadh iomchar do 'n bheul, no an beul le na
ghlacadh, no na fiacla le na chongailt. Acht
is geárr a leanadar an t-slighe seo chum an
bolg a thabhairt faoi na smachd, no gur thos-
uigh siad a meath agus a claoidheadh, ceann
a n-diaigh a chéile, agus d' eirigh an cholainn
lag agus claoidhte. Ann sin bhí na baill cin-
te go rabh an bolg úsáideach ann féin, gidh
gur bhreathnuigh sé díochuimseach agus neamh-
thairbheach, a's nach bh-feudfaidís déanadh dhá
easbhuigh níos mó ná d-feudóchadh seisean
déanadh gan iadsan; Agus dá m-beidhdis
leis 'n g-colainn a chongbhál a stáid fhalláin,
chaithidís oibriúghadh le chéile, gach uile dhuine
ann a áit fhoileamhnach féin. chumh tabhacht an
chumann go h-uile.
THE EAGLE AND THE FOX.
Do chomhnuigh an t-iolraé agus an sionn-
ach le chéile na gcómhursanaibh mhaithe air
feadh tamall fada; an t-iolrach a m-bárr
crann árd, agus an sionnach a b-poll faoi
na bhun. Acht lá áirighthe, mar do bhí 'n sion-
nach amuigh, d' ionnsuidh an t-iolrach a choil-
eán óg agus d' árduigh sí leithe go d-tí a
nead é' smuainiúghadh go g-cosnóchadh áirde
a h-árais í ó dhíoghaltas an t-sionnaigh.
Air a theachd a bhaile do 'n t-sionnach do
chas sé leis an iolrach an cor mío-cháirdis
a rinne sí air, a's d' eagair sé í go cráibh-
theach a choileán óg a thabhairt air ais dhó;
acht aig feicsint dhó ná rabh aon mhaith a
bheith aig athchuiniughadh airri, do sciob sé,
splanc as teine altóra noch do bhí lasta'n
a aice, agus aig timchiolliughadh an ch inn
go h-uile dhó le lasair agus deatach,
an t-iolrach le eagla mór fhúithe féin
a h-ál, agus chuir sí an coileán air a
