384
AN GAODHAL.
Gheímhre 'steach tríod' chroidhe." Budh
cheart racfuigh a bhéith a n-ionad "raighach
"Agus gheoghtha casachtach ghrana ag
leantach duit coídhche. Translation. And
you would get an ugly coughing that
would follow off you for ever. Díot, (2¬
nd person) off you; cuir díot, be off.
buain díot, undress; buain díom, (1st
person) let go of me. "Bheach ad shnoígh¬
eamh amach mar snoíghfuidhe gad." Trans¬
lation; A Bee spinning you out as a
gad yould be spun.
Anns an séamhadh bh-fhéarrsa, ta an fo¬
cal, "beig," sgríobhtha trí h-uaire aige
anns ann slighe cheudna do'n lairtheach a¬
gus an am le teacht. Budh cheart an
cheud "beig" a bheith sgríobhtha mar so ;—
an te m-beidheadh iarrachtamhuil, &c. and
the other "beigs" should be each, beidh
Is tinn tuirseach breite,
Taim-si ó 'n óidhche réir;
Aig tois le'm dhóirne an talamh,
'S aig buaint gan fonn le faodhar;
Ta mo mhaighistir 'nn sheasamh am aice,
A's deir sé go cneasda liom féin:
"Achuibhín! tadhair & luidhé air do leabuigh,
Tair tuirseach breoite ó'n paipeur!
What harm if it was Manx he gave us
Or Irish that bears the sway,
But that old accent of Munster he
gave us,
That surely can bear no say;
It will cause us to fight and to wrangle.
It will cause us ruination and pain,
And every other old ill of the past,
Before the first dawn of day.
Achoibhíne.
AN CHRAOIBHÍN AOIBHINN do chan.
Molaim agus grádhuighim glaine maith
biotáile,
No an poitín thainic as an g-coir¬
ge buidhe,
Má tá tú 'riamh uaigneach is é an
deoch tá cumhachtach
Thu féin do dhúisiugh'dh 's do chorr¬
ugh'dh do chroidhe.
Má's brónach tá na smaointe a bh-
fuil agad san oidhche,
'S má tá tú féin ag caoineadh na
mílte och och ón,
Na dearmaid an biotáile a bhéarfas
duit do shláinte,
Is féidir leis árdughadh an croidhe
is troime brón.
'S cho cothrom leis na díslibh an croidhe
atá is ísle,
(Ach í bheith air meisge, mar is ceart
's is cóir),
Agus an croidhe is áirde 'r éis ól na
g-cáirte;
'O na deun dearmad air an m-
braon óil.
Ma ta tú 'riamh tréighthe le caraid
fíor do chléibhe,
No le do mhnaoi 'san céile do bhuird
's do leabuidh féin,
Tá carad níos buaine, is rith chuige
go luath,
A's líon líon suas as an lán-buid¬
[eul.
Biodh airgiod agus ór, biodh saidhbhreas
agus stór,
Biodh páirceann go leor, ag an
duine uasal árd;
Ach solás agus sógh ceud uair níos
(mó
Geabhaidh misi 's me ag ól an phoit¬
ín shoillse bháin.
Dá bh-feudhfainn féin mar fhíle no
bárd, go ceart do sgrío
Ní sguirfinn féin a choidhche ach ag
caoineadh go deo,
An deachmhuidh mhór a's áidhbheul tá
curtha air biotáile
Le Sacsain mhallaighthe ghrána; is
mór an anró.
Is liom is mór an truagh, Hómear
líomhtha luath
(An bárd sin do rug buaidh tar
uile bhárd ó shoin),
Na'r blas se an biotáile go n-deun¬
fadh se abhrán air,
A's laoidh mhór air an g-"cordial"
nach bh-fuil a leithid ann.
Nois cúmhacht agus glóir, moladh a's
onóir
Do'n té sin mar is cóir do chruth¬
aigh an bárr buidhe
As a thig biotáile bheireas dúinn ar
sláinte
'S dhíbreas go cineálta gach aicid
as ar g-croidhe.
