472
AN GAODHAL.
ing his party was because the heads of
the Catholic church had made a bar¬
gain with Mr. Blaine — a declaration
which he knew to be false, and which
he invented in order to regain favor
with his church. Yet more still. The
Beechers and the Clevelands have
gained the Presidency by fomenting
and fanning the flames of religious bi¬
gotry against Mr. Blaine in that very
element which they afterwards insult¬
ed and sought to defame.
The Gael will not forbear exposing
bigotry when levelled at Irishmen, no
matter from what source. It has been
the curse of our kindred not only at
home but wherever the foul breath of
the Saxon contaminates the air.
We would now direct our anonym¬
ous friend to take a few minutes' ride
out to the Protestant town of Cumber
in his neighborhood and ascertain what
tolerance there is for Catholics there,
and then go back to the Catholic town
of Tuam and make inquiry on the oth¬
er side. We were in both. It is unfor¬
tunate for our country that her history
cannot be written without reference to
religious bigotry, and only in that in¬
separable connection would we refer
to it; for we candidly declare that we
take just as much concern in Mr Bee¬
cher, Miss Cleveland and others' future
welfare as we do in their present pros¬
perity, Ed,)
Dán a rinneadh 'sa Roimh mí-mheadhain
an Gheimhre, 1854, le linn teagais cháidh¬
ghieneamhuinte na Maighdine beannuighthe
a craobhsghaoladh go h-úghdarásach, le
Seághan, Ard-Easpog Thuama,
1
Go oilt'reach ó naomh Innis Fáíl,
Air ar las, lár síonta teann,
"Réalt na Mara" 'scap gach sgáil',
'Gus chúmhduigh 'n creideadh ársa ann;
Ní dual bheith sostach chóad 's tá sgeul,
Na h-oigh' gan peacadh ann gach beul.
2
Ní dual do chláirsigh Éireann bhinn,
Air shilleog crochda bheith faoi sgáth,
Go n-deunfad ceolta duthchais 's rinn,
Ar g-croidthe lán le cumha 's crádh;
Óir fáiltigheann Roimh na Tibhre buidhe
Gach aon, gan dealúghadh guth no crích.
3
Thrídh cianta, fáiltighidh leus na reul,
Sgapas lochrán thridh gach trá,
Fhoilsigheas ar bh-féilidh thríd an neul
Mar an mhaidin, fhuagras lá,
Rún-diamhar, facas thríd an ceo,
Le'r bhreathuigh faighidh, leus síor-bheo.
4
Tógaidh suas go h árd bhur nguth,
'Gus seiidhe 'mach ó chroidhe bhur ndán,
Gus bidheadh bhur g-coisir amhuil sruth,
Le móran ceolta binne, lán,
Tabhairt air bhár na d-tuilte cruinn,
Brigh sean-rannta beannuighte, binn.
5
Rannta 'tig, anuas o thrá,
Na maidne 'r cumadh talamh 's neamh,
'S raibh cinn an sliochd faoi amhgar 's sgáth
Mar ghéil do ghlór na peist', go leamh:
Nuair do thug solas Dé d'a g-croidhe,
'Sgeith leus na doighe, os cionn a slíge.
6
Ó broinn na neulta doimhin' dubh,
'Chuir air bhreit-síor an Bhriathar sgáth,
D' fhoillsigh 'mach go trócaireach, guth,
A bhreit ó mhnaoi, an am, le fáth
Go ngabhfadh air a námhaid teann
Buaidh, 's go m-briseadh fós a cheann.
7
Samhuil an tuim do chonairc Maois,
Trá bhí pobal Eabhra crom,
Faoi 'n g-cuing gheur, a d' fhagaigh baois
An droc-rígh teannta ortu trom.
D' fhan an tom gan dothughadh ó'n teas,
Cí nach n-deachaidh an lasair as.
8
An magh faoi fhál, gach am 's gach trá
Gan air bheith cantughadh bheul no guth,
Na rósa aonmhar' uil' faoi bhláth,
'S faoi ghlasa dúnta suas gach sruth;
Samhuil iad so na n-Oighe saoir',
Nach rabh a riamh, le peacadh daor.
9
Ó'n am tá arsa 'g-céin, le linn
Cadhréim glórmhar mathar Dé
Bheith 'g-cill n'Epheis' 'g a gabhail go binn,
Ní'r cluiseadh aoibhneas ceoil mar é,
Ó chloig chill Pheadair teacht do bhí,
