(25)
6Mhadh Rol. Uimh. 1. BEALTAINE 1887
NUADHACHT NA MÍOSA.
Ní'l mórán athrúghadh a stáid na h-
Éireann o sgríobhamar cheana. Ach tá
bun na spérie ag gealradh, gealradh de
bhrigh go bh-fuil na h-Éireannaigh dha d-tabh-
airt féin faoi n-dearadh. Tá spreac-
adh a téacht ionnta. Foilsigheamh é seo
go soiléir a bh-Piledelphia an la cheana,
nuair a ruaig ar g-cinne ó'n g-clár na
h-aisdeachóiridhe noch do bhí maslúghadh
a d-tíre. Is cosamhlacht é má leanann
na Sasanaigh a maslaidhthe mórán níos
fuide go ruaigfighear ar Éire iad le
airm níos cruaidhe agus níos deine 'ná
uibheacha lobhtha, gidh gur cruthuigh na h-uibh¬
eacha éifeachtach go leor.
Is maith an nuaidheacht í seo agus
moruigheann muid ar léightheóiridhe aisti.
Is sé saothrughadh na teangan a tá
tabhairt an spioraid seo do na daoin-
ibh air an ádhbhar sin, is cóir dúinn ar
n-dithchioll a leasughadh in a taobh, agus is
sé fóir-leathnughagh oibhreacha mar an
Gaodal an leasughadh is éifeachtsidhe atá
in ar g-cumhacht a deunadh.
Deir cuid de na Sasanaidhe go bh-fuil
Párnell 'na theintreóir; dheamhan baogh-
al air.
Bídheadh an smuaineadh seo air bheul, ⁊
a n-inntinn gach Éireannach: Saoirse na
h-Éireann gan clampar más féidir, ach
a saoirse air aon chor.
Tá na Sasanaigh an t-sunda má shaoi
lean siad go g-conbhóchaidh siad na hÉir-
eannaigh faoi bhruid mórrán níos fuide.
Tá arm maith aig na daoinibh anois.
Mar do bhímar a críochnúghadh na sgrí
bhinne so fuaireamar os cionn dhá ainm
deug ó'n Saoi Mac Inírgh, agus deir sé
nach stadfaidh sé no go m-buailfidh sé 'n
Saoi Feenigh. Acht chualamar ó'n Saoi
Feenigh freisin.
