AN GAODHAL.
695
Conditional, Analytic form.
d'imreóch mé, I should play.
d'imreóch tú, thou wouldst play.
d'imreóch sé, he would play.
d'imreóch sí, she would play.
d'imreóch sinn, we should play.
d'imreóch sibh, ye would play.
d'imreóch siad, they would play
The following list of Interjections, which he gives
shows his thorough knowledge of the language.
a! ah! abhú! hurrah! for ever ; ababú !
said in case of accident, etc. ; bobhobh !
said to frighten children, etc. bé, shame
dar fhíre, ! indeed ! dimhin ! indeed! eist!
hush ! é! what! fairiar! alas! féc! be-
hold! fach! bah! fuileliú ! bloody wars !
gíoch ! said in coaxing a child; o! oh ó!
ah! ómh! oh! grief, sorrow ; saé! dirt!
soit ! filth ! suf ! stench ! mo bhrón ! my
sorrow ! mo chreach ! my booty ! mo
chreach mhainne ! my early prey ! mo
nuar ! alas ! mo lén! to my sorrow!
mo lén gér! to my great sorrow! mo
shlacht ú! decent! mo mhoirnín! my
darling! mo mhoirnín dílis! my darl¬
ing love! mo mhíle sdór ú! my treas¬
ure! mo ghrá ú! my love! moghoirm ú!
bravo! a Mhuire! a Mhuire! Mary!
Mary ! a Mhuire is trua! pity. O Vir¬
gin! is trua Mhuire! Virgin's sorrow!
amhaime! amhaime! mother! mother! is
trua ghér! I wished to God. ó chón! my
sorrow! ó chónó! in yawning. hóigh!
hallo!, in answering, hop! in driving
a horse, ass, etc. homhach! in driving
cattle. horuist! in driving cattle.
seomhuin, seomhuin! in calling sheep.
furuis, furuis! in calling pigs. truó,
truó! in calling cows, prín, prín! in
calling calves. deoch, deoch! in calling
porklings. bia, bia! in calling turkeys.
fínic, fínic! in calling ducks, beaduighe,
beachuighe! in calling geese. tuic, tuic!
in calling hens, pisín, pisín! in calling
cats. thugud, thugud! tee, tee! fainic,
fainich! take care, take care! seachuin,
seachuin! mind, mind! goirim & car¬
suicim ú! God bless us! diseall, dis¬
eall! God bless us, sneezing.
The names of animals can be changed
into interjections by putting s before
hem ; as, scat assin! cat! smada !
dog!, sulú! in setting a dog. scapall!
sbó! scaora! smuc! scearc amac!
sasal! &c. &c. These are said in turn¬
ing them away, or in setting a dog at
them.
His grammar is the nearest to the spoken language
of any grammar we have yet seen — in fact it is the
spoken language of to day.
CATHAIR CANSIS,
Mí na Márta, 1887.
A Chara Dhíleas: Tá fonn orm
beagán cainte a rádh leat timchioll an
Ghaodhail, acht an uair 'na fuilir a n-gar
dom, cuirfid chughat na focail sgríobhtha
air pháipeur: A n-dé n-uair a thangadh
a bhaile chum mo dhinnéir, o m' obair, dú¬
bhairt mo bean: "A Phádraic, d' fhág
cachla phosta, ann so o cianaibh, rud éig¬
ean a chuirfeadh áthas ort." Leis sin
do shín sí an Gaodhal chugham. Do phreab
mo chroidhe ionnam le luathgháir an uair
do chonnairc mé an taobh taodal fa
Ghaoidhilge air fad, agus dúbhairt: "A
Máire, seo an nidh is mian liom do fhec¬
sint." "Cad é sin?" ar-sí, "Atá an
Gaodhal gan aon fhocal Béarla ann."
"Táir meallta," ar sí, " fosgail amach
é, agus chidhfir cad athá ann." Do rin¬
neas sin: Ach, faraoir! do bhí an Béar¬
la ann mar budh ghnaith. Atá súil le Dia
agam, sul a bh-fad, go bh-feicfead an
Gaodhal gan oiread is aon fhocal amháin
Béarla ann, achht Gaoidhilge air fad, ag¬
us na mílte Éireannach anns an tír seo
acfuinneach air í do léigheamh 's í do thig¬
sint cho maith agus do thugfid Bhéarla
anois.
Fanaim mar is gnaith, do
sheirbhiseach ro umhal,
PÁDRAIC MACH INÍRIGH.
We very much regret our friend, McIniry's disap¬
pointment.
Ach, a charaid, b'fhéidir go ngeobhthá do
ghuidhe fós. "Da fhad an lá tigeann an
oidhche."
The Gaels of Philadelphia deserve
the warm thanks of their kindred over
the world. The revival of their lang¬
uage invigorates them. God speed it !
