AN GAODHAL
729
THE IRISH-AMERICAN, T. O'N. RUSSELL
AND THE GAEL.
In the issue of Aug. 27 of the Irish-
American appeared a Gaelic letter from
us in reference to one from Captain
Norris in the preceding issue. The
type-setter made a lot of blunders in
setting up our letter and, suspecting
that the friends (?) of the Gaelic cause
would take an undue advantage of such
blunders to vilify us, we wrote to the
editors requesting the correction of the
most glaring of them. The editors
did not deign to do so, but published
on the front page of their paper a let¬
ter from T. O'N. Russell, ostensibly
grounded on the said blunders — thus
forcing the belief that they and the
writer concocted the blunders in order
to create an opening to abuse us, and
through us, the GAEL. If this were not
the object why did they not publish
our corrections or say that they had
received such ?
The following is a copy of the letter
in question. —
Bruachlín, an 15mhadh Lúnása, 1887.
Do Fhoilseoiribh an Americáin Éireann¬
aigh.
A Shaoithe, — Do chonnairceas i sileadh
na seachtmhaine seo de'n Americán Éir¬
eannach leitir fhada ó'n taoiseach fear-
amhail, Caiptín de Norraidh, a geur-
breathnughadh sgríobhthadh dhaoineadh airigh-
the in bhur b-páipeur ó am go h-am.
Gidh go bh-feicim-se an méid a sgríobh¬
tar san Americán Éireannach fúm féin
agus faoi dhaoinibh eile, ní chuirim aon t-
suim ionnta de bhrigh go bh-fuil fios agam
air na bun-fhaithibh a ghríosuigheas iad.
Is fíor nár labhair mise agus an Caip¬
tín le dhá bhliadhain-go-leith — ó aimsir an
toghadh náisiúnta — óir do bhí masán air
an g-Caiptín liom mar gheall air mo
sgríbhinnibh san nGaodhal a n-aghaidh Uach¬
daráin Chleveland. Ach muna labhair, bhí
an Caiptín ro-fhearamhuil agus ro-thír-
ghrádhach le focal a rádh a n-aghaidh an
Ghaodhail — an cheud pháipéir bhig a clódh-
bhualadh 'riamh i d-teangain a shinsear.
Budh éisean an t-Éireannach maith.
Gidh gur mheas sé go ndeárnadh mise
mearbhal, chreid sé go rabh mé dúrachd¬
ach a saothar na teangan, agus gur
chruthuidh mé an dúrachd sin a tabhairt
mo mhaoin agus m' am dhó gan eiliomh.
Dá maslóchadh an Caiptín mise beidh¬
eadh sé 'na "fhear an chinn bháin," agus
bheidheadh sé aireamhuighthe ameasg na
"Scoláiridhe Gaodhailge, achht a n-uair
nach n-deárnaidh sé mar sin, tugthar cómh¬
airle dhó dhul agus graiméar Gaodhailge
fhóghluim — Agus cia uaidh? Ó'n dream
ar mhúin sé féin a leitreacha dhóibh
beagán bliadhanta ó shoin!
Ní mian liom mórán a rádh timchioll
na ndaoineadh atá do mo lochtughadh ag¬
us, thríom-sa, a lochtugadh an Ghaodhail.
Tá caint saor agus is dóigh dá m-beidh¬
eadh íocuigheacht uirri nach g-cloisfea¬
muid mórán dí a saothar na teangan.
Nach mór an t-iongnamh nach g-cuir¬
eann na scoláiridhe móra seo páipeur
Gaoghailge air bun iad féin! Go bh-feuch¬
aidh Dia air an nGaodhailge dá m-beidh¬
eadh sé 'na d-tiodhlamaidhe
Bhí iongnamh mór orm, go deimhin, aig
léigheamh an dáin air ar labhair an Caip¬
tín, óir do shaoil mé a g-cómhnuidhe go
m-budh fear fiúdhantach an Saoi "Domh¬
nall Crimmin," agus tá áthas orm go
n-deir an Caiptín nár sgríobh sé é. Ach,
mar na g-ceudna, saoilim nár sgríobh
Pádraic é, gidh gur cosamhuil le lorg a
láimhe é. Tá Pádraic ro-fhearamhuil le
na dhéanadh; & tá daoine eile in Eobh¬
rach Nuadh atá 'nan aithris air ghéim an
asail a dheunadh nach bh-fuil aon fhiúdhan¬
tas no aon fhearamhlacht ionnta.
Anois a d-taobh sgríbhinne an Chaiptín
agus mo sgríbhinne féin. Déarfad a d-
taobh an Chaiptín mar dubhras a g-cómh¬
nuidhe — gidh nach bh-fuilmíd mór anois ní
chuirfidh sé aon athrughadh in mo bharamh¬
ail air — go bh-fuil sé 'na scoláire mhaith;
agus in mo thaobh féin, go n-deunaim mo
dhíthchioll. Tá sé cinnte go bh-fuil sé a
n-am aig na scoláiribh a mhúineamar
deich m-bliadhana ó shoin a bheith 'na scol¬
áiridhe maithe anois — sin é nós an t-saogh¬
ail — agus ní'l amhras nach bh-fuilid 'na
