AN GAODHAL.
787
AN t-SEAN-TÍR.
16. 2. '88.
D' Fhear Eagair an Ghaodhail.
A Shaoi Ionmhuin:
Ag so dhuit mo
threas páipeur; ní liom féin m' aimsir
nó cuirfidhe chugat fad ó é. Ní h-iong¬
nadh liom nach bh-fuil tú ionann mo sgríbh¬
neoracht a dhéanadh amach, corr-uair, dá
réir sin, is mé féin is cionntach leis an
m-beagán earráid tá am' cheud agus am'
dhara pháipeur. —
Leath. 733, líne 27, léigh "í" in áit "é".
leath. 734, líne 41, léigh, "díobh" in áit
"dóibh" ; leath 753, líne 44. léigh "sgáth¬
aimh" in áit "sgáthamh" ; leath 754. líne
4, léigh "ngairbheacht" in áit "nglóirbheacht
"(piléir 2) líne 1, léigh "cíle" in ait cíb,
" líne 2, léigh "spréigheadh" in áit
"sgréidheadh".
Má tá slighe agat dhó bh so d'fheudfá iad
a chur a g-cúinne éigin, gidh gur beag iad.
Measaim go bh-fuil an Gaodhal ag dul
a bh-feabhas gach uile mhí. Do léigh mé le
righmeud mór an dán nuadh leis an Saoi
Baldmhin — caithfidh an "Chraoibhín" bheith
air a choimeud, nó bainfidh bhúr bh filé A¬
meriocánach an choróin dhá cheann.
Budh mhaith an obair í dá d-tabharfá,
ó am go h-am, míniughadh na bh-focal
cruaidh. Tá focla in áitibh nach d-tuig¬
tear in áitibh eile, agus nach bh-fuil le
fághail in aon fhoclóir — mar shompla, so
cuid acu. —
"masán," "léithe," "air beith le mí"
"deithneamhar."
Dá m-beidheadh cúinne bheag le spáráil
agat, d'fheudfá a líonadh go tairbheach le
focal air a míniughadh so.
Duine air bith a ghabhas le n-a ais cúis
na Gaedhilge a chur air aghaidh, is éigin
dhó bheith réidh leis an namhaid a g comh¬
nuidhe — feicim go bh-fuil faobhar maith
agat-sa air do chloidheamh
Is mé, le mór-mheas, do chara,
"NUADHA.
[Is fíor dhuit, a chara Nuadha, go bh-fuil
faobhar ceart air mo chloidheamh, agus
mar nach m-beidheadh bheidheadh sé maolaigh¬
e le seacht m-bliadna ó na carraigibh
cruadha a thainich 'na aghaidh. Shaoil cuid
d'ar g-cairde go m-bogfadh a fhaobar
ó theann teodhacht agus iomadamhlacht na
n-gaetheadh a d'ionsaidh é, ach níor smua¬
ineadar air an bh-feabhairt a cuireadh ann
sul do thainic sé ó láimh an ghabhan!
Maidir le na h-earráidibh a d'ainm¬
nís, agus míniughadh na bh-focal: Is deac¬
air neithe chur i g-clódh gan go leor ear¬
ráid a dheunadh, go speisialta le duine
mar muidne ce nach rabh cleachtach air an
g-cineál oibre sin. 'Sé míniughadh "mas¬
án," umbrage, agus deithneamhar, decade]
A DREAM OF ERIN.
From “A Gate of Flowers” by T. O’HAGAN, M. A
I dreamt a dream, 'twas Ireland seen,
In distant years beyond,
Enthron'd and crown'd, a beauteous gem,
Earth's idol, cherish'd fond —
And nations pass'd before her,
And courtiers grac'd her halls,
And the song of Mirth and Freedom
Prov'd her battlement and walls,
The wounds and scars of olden days
Had left her maiden brow,
And manly hearts stood by her side,
And swords spoke of a vow —
That Ireland, dear old Ireland,
Should forever more be free,
And her patriot sons in union
Drive the Saxon o'er the sea.
I saw the Shannon pour along,
In joyous accents clear,
Its tide of music sweet and strong —
Each wave was filled with cheer;
And hast'ning on in proud acclaim
Swept Barrow, Suir and Lee :
For a nation's heart was throbbing
In each wavelet to the sea.
O land of woe and sorrow,
When shall come this vision bright?
When shall beam a glad to-morrow?
When shall fade thy starless night?
I have watch'd and waited for thee,
I have hoped for thee in fear,
have caught thy ray of sunshine
Through the ocean of a tear.
A large number of persons complain that they
cannot get suitable Irish reading books. They
should not complain thus — they have an excellent
text-book in Father O’Sullivan's translation of The
Imitation of Christ. We had a letter from Father
Walsh of Cork, lately, and by a proposition con¬
veyed therein, we will send the Imitation to any
one who sends us sixty cents, and a grander text
book there is not in any lauguage.
In fact every Irishman should have a copy of it.
Who would be a slave if he could a¬
void it? Only a slave!
