886
AN GAODHAL.
Der Vater-Mill.
BY CHARLES FOLLEN ADAMS.
I.
I reads aboudt dot vater mill dot runs
der life-long day,
Und how der vater don'd coom pack
vhen vonce id flows avay :
Und off der mill shtream dot glides on
so beacefully und shtill,
Budt don'd vas putting in more vork on
dot same vater mill.
Der boet says, 't vas beddher dot you
holdt dis broverb fast,
"Der mill id don'd vould grind some
more mit vater dot vas past."
II.
Dot boem id vas peautiful to read a¬
boudt; dots so!
Budt eef dot vater vasn't past how
could dot mill veel go?
Und vhy make drouble mit dot mill
vhen id vas been inclined
To dake each obbordunidy dot's gifen
id to grind?
Und vhen der vater cooms along in
qvandidies so vast,
Id lets some oder mill dake oup der
vater dot vas past.
III.
Dhen der boet shange der subject,
und she dells us vonce again ;
"Der sickle neffer more shall reap der
yellow, garnered grain."
Vell; vonce vas blendy, aind't id ? Id
vouldn't been so nice
To haf dot sickle reaping oup der same
grain ofer, tvice !
Why, vot's der use off cutting oup der
grass alreaty mown?
Id vas pest, mine moder dold me, to let
vell enough alone.
IV:
"Der summer vinds refife no more lea¬
ves strewn o'er earth und main."
Vell : who vants to refife dhem? Dhere
vas blenty more again |
Der summer vinds dhey sthep righdt
oup in goot time to brepare
Dhose blants und trees for oder leaves:
dhere soon vas creen vones dhere.
Shust bear dis adverb on your mindts,
mine frendts, und holdt id fast:
Der new leaves don'd vas been aroundt
undil der oldt vas past.
AN MUILIONN UISGE.
Translation.
Léighim air an muilionn uisge úd a rith¬
eas o mhaidin go h-oidhch',
A's an chaoi nach d-tigeann an t uisge 'r
ais o d'imthigh sé faoi;
Agus air an sruth-muilinn a ritheas cho
ciuin a's cho breágh.
Ach nach g-cuireann níos mó oibre air
an muilionn aon la.
Deir an bárd go mb'fheárr an sean-rádh
seo chongbháil air d'aghaidh:
"Ní mheiltfidh an muilionn go h-eug leis
an uisge d'imthigh uaidh'
Budh bhreágh an dán le léigheadh é sin, dar
go deimhin!
Ach muna m-beidheadh an t-uisge thart ce
chaoi n-iompóch' roth 'n mhuilinn?
A's cad chuige deunadh trioblóid' do 'n
mhuilionn 'sa dhúil, gan cheilt.
Breith ar gach uain a tugadh dhó chum do
bheith a meilt?
A's nuair a thigeas an t-uisge 'na mhá¬
macha móra, le neart,
Tóigeann muilionn eigin eile suas an t-
uisge atá thart
An sin athruigheann an file an cómh-rádh
a's innsigheann dhúinn go foill,
"Ní gheárrfaidh currán go deo gráinne
buidhe 'n sgiobóil."
Maiseadh, bhí i sháith in aon uair amháin,
nach rabh? ní bheoch sé cho deas
Do'n churrán do bheith buaint an arbhair
cheudna air ais!
Cia 'n mhaith a bheith gearradh an fhéir a
tá cheana annsa stór?
B'fheárr, dubhairt mo mháthair liom, leig¬
int do mhaith go leór.
"Ní aithbheofaidh gaoth samhraidh níos mó
dilleoga scapa thair úir 's sáil'."
Maiseadh; cia iarrfas a n-aithbheodhúgh'?
beidh neart arís le fághail!
Thainic gaoithe an t-samhraidh amach ag
ollughadh na g-crann
A's na b-plandadh do dhuilleogadh eile;
beidh dilleoga glas' go goirid ann
Beir air an sean-rádh seo, in bhur mian¬
taibh, a cháirde, le neart:
Ní thagann na dilleoga nuadha go d-teigh¬
eann na sean dhilleoga thart.
