﻿962
AN GAODHAL
Lá éigin sul a n-éagfaidh
Mo Rós Gheal Dubh!
Some future day, ere thou pass away,
My Ros geal dubh!
Ros geal dubh, the white skinned, black-hair¬
ed Rose, is one of those allegorical, political songs
so common in Ireland. The poet sings of his
country under the similitude of a distressed maid¬
en, to whom he is ardently attached. In the allu¬
sions to the Pope and clergy, we behold the hopes
of obtaining assistance from the Catholic powers
of Europe. The concluding stanza vividly shews
the bloody struggle that would take place ere
Rose, his beloved Ireland, would be yielded to the
foe. Hardiman's “Minstrelsy” has a different ver¬
sion of this song but this is the popular form in the
south, and is said to be as old as the time of Eliza¬
beth.
— Popular Songs by E. Walsh.
DR CAHILL'S SERMON ON
LÁ AN BHREITHEAMHNAIS,
Translated by P. J. Crean,
(Continued)
An uair a bhidhthear a míniughadh uath¬
bhás Lá an Bhreitheamhnuis, samhluighean.
an te a bhidheas a rádh na léigheadh na
seanmóir, Críost. Ní bh-fuil sé so go
h-iomlán ceart, air an ádhbhar nach d-
tig le duine air bith aithris a dheunadh
air go mór mhór aithris a dheunadh air A
amhgur na A fheargacht le soilleurachd
a thabhairt don bh-pobal, deunan an sean¬
móruidhe iarracht aithris a dheunadh air
Phearsa Chríosd le a rádh na bh focalaibh
agus glacadh an beus ceudna. Mar
dheunas ar d-Tighearna taisbeánt air
phianús agus droch-readh an dream mhal¬
luighthe, agus mar caithfeas Sé sim am¬
a aig da g-ceistiughadh, caithfidh muintir
ifrinn agus fhlaithis seal a chathadh dear¬
cadh air a chéile; agus go cinnte feicfidh
súil Chríosd go leor anamnaibh athanta
agus míofhortúnach ameasg an dream
mhalluighthe an lá sin.
Taisbeánan an Scrioptúr cómhrádh
dhúinn a bheidheas eidir Críosd agus na
h-anamnaibh damanta an lá deiridh.
Taisbeánan an Sean Tiomsa go soill¬
éurach Críost ag caint leobhtha, agus iad
a caoineadh agus a sgreadaighil agus a
gol iona go n-dúnfaidh geataidh ifrinn
ortha. Roimh é an bhreith a thabhairt, deur¬
faidh Críost, — Tá na geataidh ifrinn ag
dul dá dhúnadh orraibh, agus ni thig le bhur
n-aithrighe aon mhaith a dheunadh díbh anois.
Na h-anamna, An e noch d-tig le nidh air
bith an bhreith atá le tabhairt orrainn ath¬
arughadh? Críost, Cia an nidh ba féid¬
ir abheith acfuinneach masla toileamhail
anaghaidh grádh agus trócaire an t-Slán¬
uitheora a eudtromughadh. Na h-anam¬
na, Saint ansa t-saidhbhreas a bhronn tú
orrainn shalaigh ar g-croidhthibh; agus an
áit a d-tabhairt air sligh ar slánuighthe,
thiomáin sinn air chasán ar m-bascaidh.
Críost, Dearcaidh air mhilliún anama
a sheasas timchioll mo chathaoire a chaith
a saoghal ameasg saidhbhreas ; feuch na
righthe, le na coroinibh, soillsiugh'dh le peur¬
laidh ; feuch iad coronaigh le glóir síor¬
ruidhe. Sábháileadh iad leis an maoin a
deir sibhse a bhasc sibh. Mhair siad le
oibreachaibh carthanachd, a tabhairt biadh
agus deoch don na bochtaibh, cothughadh a¬
gus a craobhsgaoileadh an chreidimh. Beur¬
fadh saidhbhreas an bheatha shíoruidhe díobh-
sa mar a g-ceudna dá n-deunfadh sibh ú¬
sáid de le grásta Dé. Ach cheannaigh sibh
damnughadh le íocuigheacht ro mhór, mhas¬
laigh sib an Tríonóid le cosdas an uath¬
bhásach; rinne sibh seirbhís don diabhal le
mór lán droch oidis, le eugcóir cosdas
ach a fuair sibh air ór. Tá na h-anam¬
na miofhortúnach a thug sibh-se chum bas¬
caidh a glaoidheach orm-sa anois ag iar¬
raidh sásadh air a g-cuid fola; agus tá
air g-cruaidh leabaidh teineadh air pian¬
ús síoruidhe réidh díobh anois. Na an¬
amna, Thug tú maoi dúinn a bhrosduigh
claonadh ar nádúir, a d'éirigh os cionn
ar raisiún, agus bhruigh sinn ó chreideamh
agus ó Dhia. Críost, Dearcaidh air an
méid dithreabhachaibh atá mo thiomchioll an
so. Bhí an fhoil agus fheoil ceudna aca
atá agaibh-se. Tá siadsan slánuighthe.
Níor iar sibh-se ariamh an grása a bheith
buan-seasmhach. Ní'l an dothadh cathair ach
pictiúr beag a g-comórtas le méid a¬
gus uathbhás bhur n-droch ghniomhartha. Lé
faitchíos nach mbeidheadh bhur sáruigheacht
ádhbhar agaibh le lasair bhur n-droch mhian¬
ta a scaradh, do cheannuigh sibh é le meall¬
adh agus droch-shampla, ag tabhairt daoin
(To be continued)
