aon gach taobh do 'n gheata; ná bídheadh
faitchíos ort mar tá trom chodladh or-
ra mar tá air an m-banríoghan."
Insin chuaidh an Mac-righ air dhruim
an t-seanduine, agus thoisigh sé snámh
na h-aibhne. Nuair a bhí sé leath an bheal¬
uigh thainic an Mac-righ iolar mór teacht
agus a bheul fosgalte. Tharraing sé'n
lúb agus sgaoil sé gath na diaigh a bhain
sgread aisti; bhí sí teacht arís agus
sgaoil sé ceann eile aici, thuit sí marbh
san abhain.
"Támuid as baoghal anois," ars an
seanduine. Bhí sé a snámh go d-tainic
sé go d-ti an t-ioleán, insin dubhairt
sé leis an Mac-righ
"Air do bheatha ná bain le éinidh do
fheiceas tú go d-tigidh tú air ais, ach an
t-uisge."
Chuaidh an Mac-righ go d-ti an cais¬
leán agus chonnairc sé an leon agus
an ullphéist na g-codladh aig an ngeata
agus chuaidh sé go d-ti an tobar agus
líon sé na buidéil, agus i nuair i bhí sé
teacht air n-ais do chonnairc sé solus
lonrach ins an g-coisleán, d'fheuch sé as-
teach thríd an bh-fuineóig & chonnairc sé
builín mór aráin agus buidéil air bhord
ann. Chuaidh sé asteach & fuair sgríobh¬
tha air an m-buideál: "An buideál nach
m-béidh tirm go deo," agus air m-builín
bhí sgríobhtha, "Arán do'n domhan." Mo
leun nach bh-fuil na neithe sin agam sa
m-baile, ní bheidheadh tart no ocrus air
aonduine i n-Éirinn, ars an Mac-righ.
Insin chuaidh sé asteach i seomra eile
& chonnairc an bhanríoghan & dhá reug
mná coibhdeach na g-codladh. Ní fhacaidh
sé dream ban ariamh roimhe leath cho
h-áluinn; bhí cloidheamh an t-soluis croch¬
da os cionn na banríoghana & budh é a
bhí tabhairt soluis do iomlán an chais¬
leáin. Do phós an Mac-righ an bhanrío¬
ghan agus a mná coibhdeach; insin thóig
sé anuas cloidheamh an t-soluis & chuir
faoi na bhrat í & chuaidh sé asteach sa
seomra eile, & chuir an bhuideál agus
an builín in a phóca, agus thainic cuig
an seanduine
"Ar éirigh leat ar seisean?"
D'éirigh," ars an Mac-righ, "tá an dá
bhuideál uisge agam."
"Beidh mise m' fhear óg amárach agus
mé fhéin, mo bhean, agus m' inghean saor
ó dhraoidheacht," ars an seanduine. "A
bh-facaidh tú aon iongantas ó d'fhág tú
mé?"
[Le bheith leanta.]
Owing to all the bits and scraps of Gaelic mat¬
ter this month O'Curry’s Lectures have been held
over ; we shall pull up in next issue.
The citizens of Brooklyn have an excellent Cath¬
olic weekly newspaper once more. When the Ex¬
aminer ceased to exist a few years' ago very many
Catholic families regretted it, when it was too late.
THE LEADER is a clean, spicy, newspaper which
should be heartily supported by every Catholic.
We have just received a Gaelic letter from Mr.
P. J. Crean, Phila., Pa. calling our attention to a
letter in the Dublin Nation of Nov. 15th, by Fath¬
er Keegan, in which he fulsomely flatters a certain
individual. Now, we cannot prevent Father Kee¬
gan from having his say, even if we were inclined,
but we say, for the information of the readers of
the Nation, that if the Gaelic movement were de¬
pending on such men as Father Keegan lauds and
praises there would no Gaelic journal to write in
However, we cannot permit Father Keegan to
try to run away with other men’s characters. His
protege did all in his power to hurt the language
movement.
It is said that MacPherson wrote Scotch Gaelic
in such a manner that no Scottish Gael could un¬
derstand him. That is about the same way that a
good deal of our “Irish Scholars” write Irish.
Mol thusa mise agus molfaidh mise
thusa.
Bh and mh sound like w when followed
or preceded by a, o, u, as, a bhárd, his
bard, pronounced a wardh; a mhart,
his beef or ox, pronounced, a warth;
and like v when preceded by e, i, as,
a bhean, his wife, pronounced, a van, a
mhian, his desire, pronounced, a vee-un
Dh and gh sound like y at the beginning
of a word; they are almost silent in
the middle, and perfectly so at the end
of words. Ch sounds like ch; ph, like f;
sh and th, like h ; and fh is silent.
