AN GAODHAL.
45
Seághan Ua Duibhir an Ghleanna.
(Concluded)
A brágha mar ghnaoi na h-eala,
An tráth do luidheann air abhainn,
Nó snámh na taoide mara,
Air tonnaibh treun;
A bán-chrobh aolda, leabhair,
Is sámh do rímheach air bhrataibh,
Cága, míoltadh, seannaig,
Róinte 'gus éisg.
Cárnadh 's cóimheasgair seabhac,
Gáir na g-clóidheamh dá n-greada,
Bláth na g-craobh 's ealta
A m-bárr-chluthair geug;
'S gur sáimhe linn gach aisde,
'S dáin gan fuigheall dá g-cannadh,
A ráidhtibh grínn le blaise
Ná sáimh-chruit Orpheus!
Táim, ar sí, le sealadh,
Fagtha air díth mo charad,
Faoi tháir ag dríodar Danar,
D'árdaigh mo leun!
Gan cháin, gan chrích, gan cheannas,
Gan árus righ mar chleachtas,
Gan táin, gan bhuidhean, gan fhearann,
Árd-mheas nó réim!
Am chráin bhocht chnaoidhte, chaite,
Ag tál go fuigheach o'm bhallaibh,
Air adhal gach daoiste d'aicme,
Shátan, gidh' claon!
'S go bráth ní cuibhe duit labhairt.
Páirt chum grínn do thabhairt,
Le m'áiriomh d' fhuigh'leach airm,
Gárda agus maor.
Dar Páran díbh do mheasas,
Gur plás gach ní do labhair,
Mar shál ó'n n-gniomh nar bheartas,
Páirteach bheith léi;
Gan spás do 'n ríogh' gur aiceas,
Fáth a tígheacht dam aice,
A rás, a craoibh, 's a ainim,
Farradh a bhéas.
D'éis lán-tocht caoi gur aithris
Ar na saoithe shnamaig;
An áitreabh críche Chaisil,
Cáig chumaisg léi.
'S tar sáil go sgiordfadh aicme,
Dhána, dhíomsach, aibigh,
A crádh ,sa díoth-chur Danar
Dána, as a réim.
Am pháirt-si guidheadh gach seabac,
Atá gan chríoch le sealad,
Faoi tháir na daoirse ag seasamh,
Sár thoile De!
Gach tráith chum Chríosd fuair peannaid
Páis 's íodhbairt shearbh!
Crádh le fíoch 's gearradh
Cnámh, agus geug!
An fághnach, Rígh gan ainim,
Atá do shíor fá sgamal;
Gan spás a thigheacht a n-gradam,
Áitreabh na nGaodhal.
'S an tár-sprot coimhtheach, meamhuill,
Atá na suidhe 'nár m-bailte,
Le cárna clóidheamh do sgaipeadh,
As clár leathan Néill.
Go áitreabh Chuinn dá d-tagadh,
Spáinnigh ghroidhe le ceannas;
'S gárda laoiseach fhearadh,
Táin do lucht faobhar.
Ní bh-fuil sráid san righeacht ná cathair
Nár bh' árd a d-teinte air lasadh,
Lán chuid fíon dá sgaipeadh,
'S gárdachas pléar,
Dain ag buidhean na leabhar,
Ráis 's "rainnce fada,"
Cláirseach chaoin dá spreagadh,
Gártha 'gus sgléip!
Ag fáiltiúghadh an Rígh tar calaith,
'S tráchtfar linn air ainim,
's cháirde diúgaig feasda,
Sláinte mo Recs.
TRANSLATION.
Her white breasts were swelling,
Like the swan's whiie dwelling
Where the waves are welling
O’er the stormy sea ;
And her fingers pat in
Broidering upon satin,
Birds of early matin
Warbling on the tree ;
Fishes, beasts, and flowers,
Fields, and camps, and towers,
Gardens, lakes, and bowers,
Were so fine and white !
Wandering through the mazes,
Of her lyric phrases,
I could chant her praises
All the day and night.
“O! thou land of bravery!"
Cried she, "sunk in slavery,
Through the tyrant knavery
Of the stranger foe —
Tribeless, landless, nameless,
Wealthless, hostless, fameless
Wander now thine aimless
Children to and fro,
Like a barren mother
