(18)
8Mhadh Rol. Uimh. 6
FEABHRA,
1891.
CRÍOCHNUGHADH AN SGÉIL.
Tá go leor ráidhte bhus a's tháll i g-
caitheadh na míosa mar gheall gur chos¬
ain muidne sin féin anaghaidh masluigh-
the an bhramaire aingidhe atá 'nar n-
diaidh ó chuireamar An Gaodhal air bun.
Cia shé an fear sin ionnus go luidhfeadh
sinn faoi na chosaibh? Bhí Éireannaighe
cho cleachtach air luidheamh faoi chosaibh
na nGall a's go bh-fuil iongnadh orrtha
spracadh do bheith in aon d'a d-tíreach-
aibh le é fhéin do chosaint; An é sin é?
Bheurfaidís barántas do'n bhodach
seo sinn-ne do mhasla agus ní thiúbhar-
faidís dúinn-ne cead smid do rádh! —
Budh chóir dóibh náire do bheith orrtha!
Maiseadh, cia 'n fáth? Ach, "Deun-
faidh sé dochar do chúis na teangan," a
deirid. Cad fáth gan srian a chur air-
sean mar sin?
Chuir muidne shaothar na Gaodhailge
air bun ; bhí sé scoilteacha in Eobhrach
Nuadh nuair a thainic sé ann, agus béidh
arís.
Tá'n méid dochair a thig leis a dheun-
adh deuntadh. Deirid gur blabaire sim-
plidhe gan anachain é a dhéarfadh gach nidh
thiocfadh 'na cheann; nach maith a cheill sé
boicht a muintire féin!
Cad a deir sé timchioll cómhrádh a
dheirbhsiuir-chleamhna? Ní dheir muidne
é sin, agus ní féidir é cheilt no mhúcha.
Bhí mórán le rádh aige 'san Macalla,
Cad fáth nach d-teidheann sé air aghaidh?
Teastuigheann leithsgeul uatha seo
nach mian leo píghinn a thabhairt do chúis
na Gaodhailge. 'sin é a thoirt
