AN GAODHAL.
167
the a bheith a casadh 's a lúbadh go bráth
i d-teinnte síorruidhe ifrinn. Mhair mé
air bhur son; fuair mé bás air bhur son.
Thugas, mar mo mhalrach féin, aire dhíbh,
le sibh a shábháil; lean na h-aingle chum
geataidhe ifrinn sibh le bhur m-bealach a
bhacadh & bhur n- anam a shabháil. Dhiúl¬
taigh sibh gach nidh, & dhamnuigh sibh sibh fhéin
d'aimhdheoin urnaidhe m-beo, sgreadaoil
na naom, & athchuinge dhuthrachtach Slán¬
uightheora 'n domhain. Tá gáirdín Phath¬
ras fosgailte ar bhur gcomhair anois &
ní fheicfidh sibh airís go bhráth é. Na mil¬
liún grianta a fheiceann sibh lasta inn
sa spéir ní thiubharfaidh aon t-solas ai¬
rís choidhche díbh Siothchán, luathgháir no
glóir fhlaithis ní bhlaisfidh sibh go deo
Companaigh bhur n óige ní fheicfidh choidhche
sibh; & chaithfear ó Dhia sibh cho fada & is
feidir le n-a amhgar uile-chumhachtach a
g-cur. A anamna míofhortunacha, dor¬
chadas & pianús síorruidhe ifrinn bhur n
áit chomhnuidhe feasda, agus an uair a
druidfear geataidhe an phríosúin tein¬
eadh eidir sibhse agus Mise, éireochaidh
sdoirm as cionn lochaibh & fairgibh tein¬
eadh & ruibhe, ann áit nach n dluthfaigh na
tonna basánta le bruach an chuain choidh¬
che, & nach m-bhrisfidh aon dealrughadh a
mhain solais a choidhche an dorchadas d -
choimsighthe a bheidheas eidir sibhse & Mis .
Bhur stáid, an áit a bheith 'na ádhbhar
trioblóide aig an dream-beannuighthe
beidh 'na chobhair acu as sin amach; tá
flaitheas saortha ó bhur masladh: ní féi¬
dir le bhur scannallachaibh aon bhuaidh¬
readh a chuir níos fuide air an Spior¬
ad Naomhtha; ní féidir leis an g-Crois
fhulaing ó bhur n-dithchreideamh feasda;
ní dóirtear níos mó fola as Mo cnea¬
thais-sa mar gheall air bhur g-cúl-shleamh¬
nughadh a s tuiteamh ó'n g-creideamh; tá
gáirdeachas air fhlaitheas faoi bhur n-
damnughadh. Tá críoch air am agus air
pheacadh. Grádhuigheann na naoim & na
h-aingle an nidh a ghrádhuighimse, & fuath¬
uigheann siad an nidh a bh fuil fuath Ag¬
amsa air Agus mar a dhruideas gea¬
taidhe ifrinn orraibh, ann bhur n-díbirt
síorruidhe. tóigfidh na flaithis aon gháir¬
deachas amháin phuiblidhe faoi bhur m-brei¬
the gan críoch.
'Imígidh a dhrong malluighthe go teintibh
síorruidhe ifrinn atá ollmhuighthe do'n
diabhal & a ainglibh.' An dhiaigh sin beur¬
faidh A aghaidh lán le milseacht & aoibh¬
neas air an t-sluaigh bheannuighthe, agus
deurfaidh: 'Thigighidh a dhrong beannuigh¬
the m'Athar, & glachaighidh seilbh air ríogh¬
acht atá ullmhuighthe díbh ó thús an damh¬
oin'"
A bhráithre ionmhuinn, budh chóir go n-
athrochadh cinnteas theacht an lae uabhás¬
ach seo & fuagradh Chríosd an t-amhgar
a bheidheas Air & an bhreith a bheurfas
Sé beatha gach peacach; & guidhim Dia na
focla seo ghreamughadh in bhur gcroidhthibh
mar sgolb teith iarainn i smut ádhmuid
Críoch.
O'Curry's Lectures.
ON THE
MANUSCRIPT MATERIAL OF ANCIENT IRISH HIS¬
TORY.
LECTURE VI.
[Delivered June 26, 1856.]
(Continued. from p. 156.)
To return to the Chronicum. Continuing his
abstract, the compiler passes rapidly over the his¬
ory of the early colonization of Ireland to the year
of our Lord 375, that was the year in which St.
Patrick was born. This date is written in the back
margin in the hand of Charles O'Connor of Belana¬
gar, and from that to the year 432 there is no date
given.
The date 432 is written in numerals (in Gaedhlic
character, of course) in the original hand, and un¬
der it the arrival of St. Patrick in Ireland from
Rome, on his apostolic mission, by the direction of
Pope Celestine The arrival of the great apostle is
given precisely in the same words as in the annals
of Ulster.
From this to the year of our Lord 1022, no date
appears in the original hand, nor even after that,
except occasionally the year of the world. The lat¬
ter is set down at the end of the year of our Lord
1048, as 5,000 years, according to the Hebrew com¬
putation.
The next dates that appear are 453, 454, 455,
436, 458, all in the margin ; and all these are, I
believe, as well as the remaining dates, all through
to the end, in the handwriting of Roderick O’Fla¬
herty, the author of the Ogygia.
No date, however, is inserted from the year 458 to
the year 605; but from this year forward the dates
appear regularly in the margin.
A large deficiency occurs at the year 722, where
the compiler has written the following memoran¬
