﻿226
AN GAODHAL.
Dá m-beidheadh an chroich a láthair bheoch
Nár mhór an peacadh mé chur as m'árus
'Sa rabh go 'n ádh orm ó ghabh mé ann,
'Snár iarr mé faice ortha, ach a baint
as láighe,
Le saorthúgh' cnámha agus allus trom.
Ach tá súil le Muire 'gam 's le Rígh na
ngása,
A n-diaidh gach cárdáil d'a rabh mé ann,
Gur chuir mo leath-bhreitheamh air a' taobh
is feárr mé,
D'inneon Sheághain & a rabh díobh ann.
An fear a shocruigh mé 's d'fhág m'intinn
sásta,
Fá a bheithidheach thárthaigh go moch 's go
[mall;
Dá d-tigeadh a bhó 'sa ngort orm nó lár
na fásaighe
Ní bheidheadh de cháin uirthi ach a tiontógh¬
[núnn;
Ní bainfear sop a bhus nó tháll air
Nach m-beidheadh mé in áirdeall go moch
's go mall,
'S go bh-fairfidh Smasher go n-éirghidh 'n
[lá é,
is nár mhór an t-ádh dhúinn é chasadh ann.
We have a lot of these songs from friend Ward,
which will appear now-and-then. — Ed. G.)
NÁ TÓIG AIR AN bh-FILE.
Fonn — Caitilín Tiriall.
(Archbishop McHale's Translation.)
Ná tóig air an bh-file, má euluigheann
faoi 'n g-cluan,
'N a m-bidheann sógh-chlaon ag fonnóid
faoi árd-tuadh go buan,
Níor thair bhí dhoigh sinsir 's le uain 'gus
[le trá
Go clutamhuil, do dhéanfadh gníomh gais¬
gidh, gan sgáth;
An teud, tá 'nois sínte air an g-ceol-
[chruit go fann,
Do sheolfadh a g-croidhe an námhaid an
bás-ghath go teann;
'S an teanga, nach sileann acht mil-shruth
[na g-claon,
Budh tuilteach í ag brosdúghadh grádha
tíre na bh-Fian.
Mo nuair d'a thír áluinn! tá a caith¬
réim 'nn a luidhe,
'S an croidhe cródha briste, nár bh'fhéid¬
ir a chlaoidheadh;
Caithfidh éagcaoin a fíor-sliocht bheith
faluighthe ó 'n t-saoghal,
Óir is bás-bhreith a cosaint, 's ní bh-fuil
a cumann gan baoghal.
Tá a clann gan aon cheannas, mar n¬
déanfaidh siad feall,
'S mur d-truaillighid a sinsear ag iom¬
póghadh le Gall;
'S an trillseán, tá ag lasadh slíghe
céime, gach lá,
Nach sgiobthar ó 'n g-carn é, air bh-fuil
[Éire 'ga crádhadh.
Ná toig air an bh-file a bheith ag síor-
dhéanadh rann,
'S an t-olc, nach n-dán léigheas, do dhíb¬
readh le greann:
Bidheadh aige acht leus dóchuis, is las¬
[faidh go beo
A rosg tré bhrat cúmha mar an ghrian
tré slám ceo:
Déanfaidh íodhbairt do Éirinn de na
beusaibh, a bhidheann
'Ga sheoladh air mearbhall le fánadh a
chlaon
'S le dlaoigh na g-craobh glas, a tá figh¬
te air a cheann
Mar an Greug, ag imirt díoghaltais,
falóchaidh sé a lann.
Acht gidh gur euluigh do mhór-chéim, mar
aisling na h-oidhche,
Béidh d' ainm 'ga luadh aig an bh-file a
choidhche,
An trá is mó suairceas air aigne le
[seun,
Béidh ag seinnim go h-árd-bhinn do leath¬
trom 's do leun
Cluinfidh an coigrígheach do ghártha-croidhe
[fíor',
Rachfaidh éagcaoin do chláirsigh thar
muir a's thar thír,
'S do thighearnuidhe ag teannadh na
shlabhraidhe do d' chlaoidh',
Silfidh deora na truaighe le teann
bhriste croidhe.
OH! BLAME NOT THE BARD.
Air — "Kitty Tyrrell."
Moore.
Oh! blame not the bard, if he fly to the bowers
Where Pleasure lies carelessly smiling at fame :
He was born for much more, and in happier hours
His soul might have burn'd with a holier flame;
The string that now languishes loose o’er the lyre,
Might have bent a proud bow to the warrior's dart;
And the lip which now breathes but the song of
desire,
Might have pour'd the full tide of a patriot's heart
But, alas ! for his country ! her pride has gone by,
And th t spirit is broken which never could bend ;
O’er the ruin her children in secret must sigh,
