(2)
10Mhadh Rol. Uimh. 2.
LUGHNAS
1893.
AN t-IASGAIRE ⁊ A BHAIN-CÉILE.
Sgeul-Síghe Gearmanach.
(Le M. Ua C.)
(Leanta)
Is mar so do mháireadar go ciúin
air seal. Agus ní mhianaigh bain-rígh
Doodledee aon nídh, óir nach raibh aici
gach nidh?
Fá dheire do bhí uaithe nídh eile. Do
chualaidh sí de rígh éigin do riaghluidh air
thighearnas go mór níos leanuighthe, agus
darab íochdaráin go mór níos iomadamh-
la ná a céile, ⁊ níor thug sí síothchán do
Hans gan gealladh go m-beidheadh sé 'nna
impir is cúmhachdaighe air an g-cruinne.
Air mhaidin teacht chaith sé a chochhal 'san
áit cheudna, mar minic do rinne se roi-
mhe, ⁊ a d' fhiafraidh an t-iasg beag cad
é dob uadh anois? D'fhreagair Hans
"go m-b' fheárr leis a bheith 'nna impír is
cúmhachdaighe air an g-cruinne": agus bhí
coimhlíonta a mhian fá chéadóir.
Anuair do tháinic sé d'a phálás, do
fuair sé righ-theachdairighe ó n-a righeach-
daibh uile ⁊ míris na cruinne, bochd fil-
ídhidh le dánaibh air a ghoil clodhbhuailte
air sról darab uatha díol níos feár, do
bhí annsin í n-iomadamhlachd le athchuing-
thibh: giollaidhe seómradh le h-ataibh ann
a lámhaibh, do chuaidh air aghaidh ⁊ air g-
cúl; fáirighe, do chuaidh suas agus síos;
caráiste mórdhálach le fichidh each áluinn,
fichidh giolla turais, do sheas ollamh le
thiomáineadh amach air aon mhóiméint
dob áil d'a mhóramhlachd is grásamhla;
éin ⁊ anmana de gach uile cineul, ⁊ a
liachd gur bhe néimhdheunta iad a comh-
aireamh, do bhí i n-garradhaibh foigeasga
de thaitneamh. I n-aithghiorra bhí annsin
gach nídh dob fhéidir táithneamh a tabh-
airt d'árd-fhlaith cho mór, fos dhá ama-
dán cúirte. Bhí ro fheargach air d-tús
annuadhímpír Doodledee, gur dosíor do
lean an dá fhear amadánach é gibe áit
