4
AN GAODHAL.
each. Mar ghluaiseann gabhaltas roimh
síothchaine 'gus árdchéim, bhí clann n-ER
go deimhin aig glacadh buaidh; óir ní
raibh annsan domhan treuneucht a sheas¬
faid ann aghaidh marcshluagh & comhlann
chloinn n-ER! Mar do scríobh a shean¬
achuidhe féin: Scarradar árdchéim a m-
buaidhe go trócarach as cionn sliochtaibh
na cinne go h-iomláon. Súd e an t-ádh¬
bhar adubhairt righ Uleistir Euchtach;
Gur ó síol Eroguleis ar rugadh é féin,
óir budh ER a cheapsinsior thrídh Iathbhain.
B'fhéidir is mar seo, do chomhainuigh mic
n-ER an cheud teach a thóigeadh, air tigh¬
eacht dóibh go tráigh, & aig cuir a bhád¬
fada air a bheul faoi, le t-iuntughadh an
gaoth & an fhearthain uatha, facadh siad
gur bh-feud teach breágh dheunadh dhe, má
cuirfear murtha anna faoi — Sin duit
tusach n-ardchlocharachta. Ar feuch-shint
reult-sluagh na neimhe ga corrughudh chum
dian faoi chuart, roinn siad am agus
tráth d'a réir — Sin duit tusach na
reultarachta. Mar an g-ceudna d'ion¬
suidheadar ag díriughadh a cúrsa thar
sáile d' oidhche le congnamh na bh-fíor-
reult — Sin duit tusach na luingseor¬
eachta. Chonnairceadar an oiread sin
le n-a súilibh críonna deágh-ghorma, ann¬
os nach dearmhainfaid, righne siad comh¬
artha scríobhtha — Sin duit tusach litir¬
eachta.
Maiseadh le ceaneochar na Subháilce,
Ciall, & deághoibre d'fhuasgail siad faoi
seach, an ulsaibhreas a bhí d-aisce ann
ucht na talmhan. Thiomáin siad carbad
lonrach na Cora o bhun g-Cosangabha go
d-tí Errion Iathghlaise! Air an turas
ulbhuaidheach sin leag siad smacht na n-
dlighe air gach ball de 'n domhan. Arra
do bhí a cháil & a chliú ga líonadh na
cruinne le torman a ghlóire!
Is ó'n b-pobal seo , dar run na ion¬
colnta, thainic an t-árd triath CRÍOSD.
Bhí foghluim iarrta-na-deise aca mar
oidhreacht na sinsior. Mar gheall air
air sin chidhtear go bh-fuil searclean¬
uinght Chríost faoi rucht a ceint aig
sliochtaibh n-ER, nuair a bh-fuil an drong
buidhe, dun, & dubh dallsasta faoi idho¬
ladhradh! Má dheunfadh cloin n-ER, an
gach roinn de'n domhan atáid, CUING¬
RADH na SÍOTHCHÁINE eatra féin thig
leo gan cogadh a lámha do chuir amach
le trócaire os cionn na cinne!
Acht, mo bhrón! a dhaoine, tá foc¬
la an bháird ag foillsiughadh ar g-cúis go
ró-fhírinneachach, 'nuair a deir sé :
Sileadh deor, a's gul, a's caoidh,
Feasta dhúinn a's briseadh croidhe.
Óir atá teanga uasail ulcloinn n-ER,
nois tar éis beatha ceithre míle m-baal¬
aineadh, ann lúb & rúcht an bháis. Is
fíor go bh-fuil milliún nó dhó de'n Ghaal
ann Éirinn & Ailpban fós ag caint í,
acht creud is féidir le fuighleach bocht
an t-sloicht mór-uasail n-ER do dheun¬
adh? Is comhachta námhadach atá anna
d-timchioll & anna n-aghaidh air gach
taobh?
Budh chóir do dhaoinibh de 'n t-sliocht
atá ansaibhir do chur air bun comhláisd¬
idhe air son a cosanta, nó air éigin, do
daingnughadh le sarluach airgeid caitheo¬
ridhe n-Eoladha, 'nna n-árdscoiltibh atá
ann, annos go comheinfaid an cinne
daoineadh árdchéim teangan n-ULCHLOIN
n-ER!
Ann m-beidh nó nach m-beidh mar sin,
níor fheud liomsa a rádh, acht deirmse
gur budh ceart go gheabhfuid beulradh 'n
t-slioicht a fuasgailt le ceanneochair
na subháilce, ciall, & deághoibre.
Do 'n chinre ionmhuis talmhan & mara,
uile onóir & árdmheas. Do bhrigh sin
gach baalain air tigheacht dhúinn an fhéile
seo, labhraim libh anns an teangain
uasal seo, ó 'n grádh atá agam air
sliocht n-ULCHLOIN n-ER Siadsan do
bhí faichigh na mór-chaile, treunfir na n-
alloide.
SEÁGHAN Ua CEARBHUIL.
OBITUARY.
It is with deep regret we record the demise of
Mr Timothy O'Regan, which sad event took place
at his residence in Williamantic, Conn. on the 7th
of February, in his 61st year. Mr O'Regan was a
native of Co. Cork, and a contributor to every fund
raised to benefit his native land ; and as to his na¬
tive speech, he could not account for why any Irish
man would neglect it. — May his soul rest in peace.
