AN GAODHAL.
43
"A nation which allows her language to go to ruin, is
parting with the best half of her intellectual independence,
and testifies to her willingness to cease to exist." — ARCH¬
BISHOP TRENCH.
"The Green Isle contained for more centuries than one,
more learning than could have been collected from the rest
of Europe ... It is not thus rash to say that the Irish
possess contemporary histories of their country, written in
the language of the people, from the fifth century. No
other nation of modern Europe is able to make a similar
boast." — SPALDING'S ENGLISH LITERATURE, APPLETON & CO.,
NEW YORK.
Who are the Scotch? A tribe of Irish Scots who crossed
over in the 6th century, overcame the natives, and gave
their name to the country. — J. CORNWELL, PH.D., F. R. S.'s
Scotch History.
The Saxons Ruled in England from the 5th century and
were so rude that they had no written language until the
14th, when the Franco-Normans formulated the English. —
SPALDING.
A monthly Journal devoted to the Cultivation
and Preservation of the Irish Language and
the autonomy of the Irish Nation.
Published at 247 Kosciusko st., Brooklyn. N. Y
M. J. LOGAN, Editor and Proprietor
Terms of Subscription — $1 a year to students, 60
cents to the public, in advance ; $1. in arrears.
Terms of Advertising — 20 cents a line, Agate.
Entered at the Brooklyn P. O. as 2nd-class matter
Fourteenth Year of Publication.
VOL 11, No. 4. SEPT. 1895.
Remember that the First Irish Book is given free
of charge to every new subscriber.
Subscribers will please remember that subscrip¬
tions are due in advance.
Gaels will be pleased to read, as of old, the
transactions of the Brooklyn Philo-Celtic (planly
the Irish Language) Society which, under very
promising conditions, resumed its Irish studies on
Sept. 1st, in the very handsomely furnished hall,
corner of Court and Atlantic sts.
Shortly after 3 o’clock President Gilgannon as¬
cended the platform and in the following choice
Irish address, with his usual suaviter, permeated
by that energy and pathos which the occasion de¬
manded, warmly welcomed those present :—
A Dhaoine Uaisle, Mná agus Fir. —
Ag athchruinniughadh do'n Chumann Gaodh¬
ailge arís tar éis cead scoile a bheith
acu le tamull fada, cuirim fáilte
rómhaibh — an fháilte budh gnáthach do
cháirdibh & daoinibh muintireach a thabhairt
d'a chéile — sean fháilte na h-Éireann —
Ceud míle fáilte! (buala bos). Tá na
sgolta ins gach poráisde ag fosgla
Dia Máirt seo chugainn — Tá muidne
coiscéim rómpa — tá sinn a fosgailt
Diadomhnaigh, & tá súil agam nach bh-fuil
sinn a briseadh na Saoire — támuid ag
deunadh obair mhaith ag teagasg agus
a múnadh teanga ar sinnsear — teanga
na naomh & na n-gaisge, do na daoinibh
óga — an teanga Chriosdamhuil ann ar
ghlac ar sinnsir an creideamh fíor ó
bhriathraibh Naoimh Phádhraic — teanga
uasal ársana h-Éireann.
Cuirim fáilte roimh na mná uaisle
a thainic torus fada — sean scoláiridh
na scol Gaodhailge seo — agus do Chaip¬
tín Norris & a chéile ghrádhach, a thainic
le misneach a thabhairt dhúinn.
Scolairidhe an Chumuinn Ghaodhilge,
is sibhse scoith bláth na h-Éireann; grá¬
dhuigheann sibh bhur sinnsir & teanga ua¬
sal, ársa na h-Éireann. Tá tír-ghrádh
& grádh Dé in bhur g-croidhe. Ní 'l sibh
mar na daoine a bh-fuil náire orthu
Gaodhailge a labhairt. Síleann siad
nár labhair aonduine é ach na daoine
bochta gan foghluim. Labhair daoine
uaisle & na daoine budh áirde foghluim
a mhair in Éirinn a riamh í. An te atá
'na scoláire i nGaodhailge tá Beurla
mhaith aige mar an g-ceudna, ach iad seo
a bh-fuil náire ortha Gaodhailge labhairt
ní 'l Beurla no Ghaodhailge acu.
Tá Éireannaigh a shíl go rabh an tean¬
ga Ghaodhailge marbh — go bh-fuair sí bás
anuair i rugadh an teanga Bheurla
ceudta bliadhain ó shoin. Deirim-se nach
rabh sí ach 'na codladh, mar dubhairt
Slánuightheoir an domhain le mac na
baintreabhaighe. Bhí trom shuan uirre
le tamall fada, ach tá sí a dúiseacht
ó 'n g codladh fada sin níos fearamhla
agus níos bríoghmhaire ná bhí sí ariamh
faoi choimirc na g-cumann Ghaodhailge
anns an tír seo & in Éirinn. Ní bh-fuigh
sí bhás go brách cho fada a's bheidheas Éi¬
reannaigh beo a dhiúl asteach í le cíoch a
máthar. Ní bh-fuighe sí bás air aon dóigh
cho sada a's mhairtheas an Shaoi Ua Lóch¬
áin le n-a clóbhuala 'san nGaodhal agus
í a chur mar theachtaire ó theach go teach
agus ó bhaile go baile mar sgeulaighe,
ag innsint nuaidheachda & sean sgeulta
