AN GAODHAL.
113
13. 'Nuair i chonnaic Cú Bán an t-
Sléibhe í, thoisigh sé rith, & lean sise dhó.
Níor stad siad ach ag rith no gur thuit
an oidhche orra. Ann sin dubhairt an
Cú Bán léithe a dhul isteach i d-teach
beag a bhí le h-ais an bhóthair & go bhfan¬
fadh sé féin léithe go d-ti maidin. Do
Rinne sí sin.
14. 'Nuair i tháinic sí isteach, chonn¬
aic sí cailín beag deas a bualadh báire
ar an urlár le liathróid óir & camán
airgid; bhí fleasg óir i g-clár a h-eud¬
ain & fleasg airgid i g-cúl a cinn.
Tháinic sí & chuir sí a ceann i n-ucht na
mná & thuit in a codladh.
15. Ar maidin lá ar 'n-a márach,
'nuair i bhí sí ag imtheacht, thug bean an
tighe siosúirín beag di, ag rádh go mb'
fhéidir go bh-fuidheadh sí úsáid éigin fós
de. Bhí sí ag rith in diaidh an Chú Bháin
an lá sin go rabh an oidhche ag tuitim
orra, & chuir sé isteach i m-botháinín
beag í go maidin. Bhí buachaillín beag
deas ann ag bualadh báire le liathróid
óir & camán airgid; bhí fleasg óir i g-
cláir éadain & fleasg airgich i g-cúl a
chinn. Leag sé a cheann in a h-ucht agus
thuit sé in a chodladh.
16. Ar maidin lá ar na márach mar
bhí sí ag imtheacht, thug bean an tighe
snáthaidín dhi le faoitchíos go dteast¬
óchadh sí uaithi. Sul d'ar imthigh sí d'
iarrthuidh sí cia bhain an t-súil as an
ngasúr, mar nach rabh aige ach leathsúil.
Tugadh leithsgeui éigin di Ann sin do
bhain an bhean an t-súil as a póca agus
ar an móimeud ar bhfacaidh sí an tsúil
eile, léim sí in a h-áit féin, & bhí sé cho
maith a's bhí sé ariamh.
17. D'imthigh léithi in sin no go bhfac¬
adh sí Cú Bán an t-Sléibhe. Tháinin sé
suas chuici, & dubhairt sé léithi nach rabh
aon mhaith dhi a bheith dh'a leanamhuint,
mar nach bhfeicfeadh sé amharc uirri a¬
rís go brách, & gur b'í féin a bhí in a
ceann-t-siocair leis, & dá bhfanfadh sí
leis féin & na páisdidhe a bhreith in a
teach féin, go n-imtheochadh an gheasa
uaidhe. Ní rabh sí i bhfad ag rith an lá
sin 'nuair i tháinic sí go cnoc beag.
Chuaidh Cú Bán an tSléibhe isteach ann,
she went away.
13. When the White Hound of
the Mountain saw her, he began
to run, and she pursued him They
continued to run until night over¬
took them. Then the White Hound
told her to go into a litte house by
the roadside and that he would
stop with her till morning. She
done so.
14. When she came in, she saw
a nice little girl hurling on the floor
with a golden ball and a silver hurl;
there was a golden circlet in her
forehead and a silver circlet in the
in the back of her head. She came
and put her head in the woman's
lap, and she fell asleep.
15. When she was departing the
noxt morning, the housewife gave
her a little scissors, saying that she
might want it. She was running
after the White Hound until the
night fell on them, and he put her
into a little cabin till morning. A
nice little boy was hurling on the
floor with a golden ball and a silver
hurl: there was a golden circlet in
his forehead and a silver circlet in
the back of his head He lay his
head in her lap and he fell asleep.
16. On the morrow, when she
was going, the housewife gave her
a little needle lest she should want
it. Before she left she asked who
plucked out the boy's eye, because
he had but one eye She got some
excuse. Then the woman took the
eye from her pocket and the mom¬
ent it saw the other eye, it leaped
into its own place, and he was as
well as ever he was.
17. She then went away until
she saw the White Hound of the
Mountain. He came up to her and
told her it was no use for her to
follow him, as he would never see
her again, and that herself was the
primary cause, and that if she re¬
mained with himself and had her
children born in her own house the
spell would have left him. She was
not long running that day when
