122
AN GAODHAL.
tú ariamh.
21. 'Nuair a thainic sí abhaile d'fhiaf¬
ruigh sí di cia'r fhuair sé 'n ghruag
bhreagh sin. Dubhairt sí go rabh ciairín
ag bean éigin a bhí i dteach an mhaoir
a leag sí ar a ceann & gur thug sé
gruag di, Dubhairt an chailleach leithi,
fiafraidh dhi ciar 'd a bheoch aici uirri
Cho luath a's d'éirigh an lá, chuaidh sí soir
go teach 'n mhaoir & d' iarr sí de'n
mhnaoi cia'rd a bheidheadh aici ar an g¬
ciarín. "Abair leithi", ar sí, dubhairt
sí "gur oidhche mo chodla le n-a fear."
Thug sí di in sin é, & tharraing sí amach
an siosúirín & leag sí ar a cóitin
beag stóicidhthe é, ar an moiméid bhí
seóidibh & slólaidh uirri thart timchioll.
22. Chuaidh sí abhaile in sin. D'iarr
an n-seanchailleach di cia'r bhfuair sí
an t-eudach breágh sin. Dubhairt sí go
d-tug an bhean a bhí ag teach an mhaoir
di é le siosiúirín beag a bhí aici Dubh¬
airt an chailleach leithi iaraidh di cia'rd
a bheitheadh aici ar an siosiúirín. Ar
lá ar na mhárach chuaidh sí faoi dhéint
na mná & d'iarr sí uirri mar dubhairt
an chailleach leithi. "Abair, arsan bhean
gur oidhche le n-a fear a bhéidheas mé 'g
iarruidh."
23. Thainic an cailín beag abhaile &
d'innis sí do 'n t-seancheallaigh cia'rd
a dubhairt an bhean leithi. "A a," a du¬
bhairt sí, "tiubhradh mé sin di, ach is
beag an mhaith di sin." D'innis an cail¬
ín sin do 'n mhnaoi & chodail sí 'n oidhche
sin leis an g-Cú Bán. Bhí go maith.
24. Lá ar na mhárach thainic an cailín
go teach an mhaoir aris. Bhí snáthaidin
ag bean an Chú Bhain a leag sí ar na
seóidibh & thainic ballaidh beaga óir agus
airgid orra ó bhun go barr. Bí go
maith. 'Nuair a chonnaic an chailleach an
chuma a bhí ar an g-cailín, d'fhiafruidh
sí dhi cia 'r bh-fuair sí an t-ór & an t-
airgead. D'innis sí dhi, & theastuidh an
t-snáthaidín uaithi. D'innis sí sin do 's
mhnaoi. Dubhairt an bhean go m-béarfadh
sí dhi í da d-tiubhradh an chailleach dhí
oidhche le n-a fear. Bhí an chailleach sás¬
ta sin a dheunadh, mar shaoil sí go mbu
bheag an mhaith dhi é.
Hound's wife laid the little comb
on her head, and she had hair as
fine as ever you saw.
21. When she came home Cul-
Carrach asked her where she got
that beautiful hair She said that
a certain woman in the steward’s
house had a little comb and that
she laid it on her head, and it gave
her the hair. The hag told her to
inquire what price she would want
for it At dawn of day she went to
the steward’s house, and asked the
woman the price of the little comb
Tell her, said she that it is "a night'
sleep with her husband “ She then
gave it to her. And then she drew
out a little scissors and she laid it
on her little torn coat, and in a mi¬
nute she was covered with silks
and satins all around
22. She then went home, and the
hag asked her where she got these
fine clothes. She said the woman
gave them to her in the steward’s
house, with a little scissors she had.
The hag told her to ask what she
wanted for the little scissors Next
morning she went to the woman
and asked her as directed. Tell her
said the woman, that it is a night
with her husband I want.
23. The girl came home and she
told the hag what the woman said.
Ha, ha, said she, I will give it her,
but little good it will do her. The
girl told that to the woman, and
she slept that night with the
White Hound. Well and good.
24 On the morrow, the girl went
again to the steward’s house. The
White Hound’s wife had a little
needle which she laid on the silks and small spots
of gold and silver came on them from top to bot¬
tom. Very well. When the hag saw her state she
asked the girl where she got the gold and silver.
She told her, and she wanted the little needle. She
told so to the woman. The woman said she would
give it to her if the hag gave her a night with her
husband. The hag was satisfied to do so because
she thought it would be of little use to her.
