14
AN GAODHAL
the aig a dhaorclanaibh — 'na searbhpogh¬
antuighibh do shíor d'a orduighthibh. Bhí an
fear óg tíodlaicthe le cailídheachtaibh ei¬
gin tarraingte ó nádúr; máiseach, grá¬
samhail, dathamhail inn a bhéasaibh; achd
go neamh-phortunach, bhí sé díomhaoin, an-
toileamhail, sár aineolach, & sár neamh-
umhal. Budh é an neamhumhlacht so do
rug do'n tuaim duine chomh h-óg.
Dubhradh é do'n Príóir gurab é air
chasadh ó bhuidhean iasgarachda dó, gur
ghlach Luitpold fuachd.
Do chiúin na dochtúir is cluiteacha de
Bhienna, gáirmthe í luadhas is mo, a thuis¬
mheorighe a d-taoibh aghalair, fós ag tabh¬
airt comhairle do'n óig-fhear uasal, é
fein do chonghbháil asteach ó aer na h-oidh¬
che ar laethibh eigin.
An aimhdheon na comharligheadh de
'n tallán folumtha, d'eulaigh an mac-
leighin in oidhche ar na márach le ríth do
na coilltibh, ar m-beith deimhnighthe dó é
le coimheadóir d'einibh-cluigh go góirfeadh
coileach na g-cnoc a gháirm áiridhe agus
go deimhin righne coileach mór an fraoich
a thaisbeánadh — nidh neamh-cluinte i
Seachtmhí.
Do chluin Luitpold an gháirm aist¬
each, & í soillse na gealaigh do dhearc sé
clumhach óirdhearc an eín. Achd do
chas Luitpold do'n chaisleán ag cra¬
thadh le fuachd, & in ocht uaisibh ní mhair
sé níos mó.
Is mar sín d'airisigh croinic an bhaile
cuntusamhail é,
"Ar bhochd cuntus óg," osnaigheadar
na tuata, "nuair a bhí sé 'na dhian-chrádh
níor labhair sé in a ramhailleadh achd de
choileachaibh an fraoich, de fiadhaibh, agus
de chearcaibh na g-coll. Och! ní bhéidh
sé 'na chumas do chasadh d'á choilltibh
ní bhéidh a ghunnadh do bhéirfidh síos coil¬
each mór an fraoich — an t-eun de mhío-
fhortun."
Sul labhairt na h-oráide adhlacaidh d'
iarr an Príór air a mhóiméidibh dheir¬
ionacha, ar ghlach sé na sacramuinte
deirionacha?
"Seadh go deimhin," do freagair an
baille, an maor ar an mhaoin de'n teach
onórach "Níor dhearmad an bheanuasal,
an chuntaois, an punc so de dhualgas
ceart." Achd d'amháil an giolla-seom¬
ra, go h-íseal, nar goirmeadh 'n sagart
do thaoibh leaba an fir thinn, achd ráithe
uair roimh an m-bás, & má ghlac an maigh¬
istir óg an naomh comaoineach, ar sé,
níos ísle, ní féidir leis é ghlacadh achd
móimeide bheaga roimh a theachd 'san t-
síorruigheachd.
"Agus ar aithin an fear óg gur raibh
sé air tí bás d'fhaghail," d'iarr 'n Príór
ar an fear óg. "Ní sheádh a athair ur¬
ramaigh, níor léig an bheanuasal, an
chuntaois, go h-innseóchaidhe dó é. Dubh¬
airt síse do'n Cure 'n bhaile, gáirmighthe
ar an mhóiméid dheirionach, gur ab an
Saoi Luitpold macleighin de mhainistir
S — sár diagha; gur leór é do thuairim
dó go ciuin le leigheas prap d'fhaghail,
go nglacfadh sé sacramuint na haithrighe
& an naomh comaoineach, ar mbeith a
mian d'a mháthair go roinnfeadh sé 'nna
rith ratha con, ar bhfaithche an duthaidh
cuntusamhail, lá ar mhárach."
Athrádh sé so go minic, gur labhair
an cuntaois i gciall so, ar eagal a
bheith sganruighthe a mac.
"Och! och! ochón!" d'éimh an Príór,
do éist leas go curamach. "Dala na
tuata & na g-coimhéadóir de shealgar¬
achd," do lean an giolla-seomra, "béidh
bás an tighearna óig 'na challamhain."
"Cianos e so"? d'iarr an Príór le dúil
do chriniughadh ádhbhair d'a oráid. "Mais¬
eadh, a Shaoi uramaigh, thaisbeán an buach¬
aill marbh é féinfial i m-buidheanaibh de
thaithneamh: bhronn an cuntus a chuid air¬
gid go fras, cúitigh sé an coimhéadóir,
do chomharthaidh dó nead clasaigheadh, no
ealt de ghearrghurtaibh no paitrisgibh.
Níor dheármad sé sárchuitiughadh a thabh¬
airt do'n te do bheurfadh dó ceachdar
féiliocán d'a chrinniughadh, plantadha da
lubhghort, no smeórach d'a eunadán.
Seadh! chuitigh mo mhaighister do shíor
séirbhíse beaga."
Righne an Príór a tháirbhe ó thuairisg¬
ibh tarraingte ó bhunudhas comh beachd.
Ins an oráid adhlacaidh do chómhnuidh an
