28
AN GAODHAL.
Ó d'imthigh uainn na buachaillidh
A bhí aoibhinn álainn;
Bhí ór buidhe go fras acú,
Agus airgead 'na mhámaidh,
Agus bhí croidhe acú le 'na scabadh,
Mar bhí an fhéile leobhtha ó nádúir.
Tá aoibhneas a n-Dorl ó Conaill,
Nach bh-facas ariamh san áit seo,
Tá toras ag Naomh Conall ann,
Agus miarúiltidh dhá réir sin;
Tá cuach 's truis a sinnim ann,
Agus tortha bréaghtha fás ann,
'S tá dúil agam nár pheacuighidh siad,
Ó baisteadh iad 'na b-páistidh.
ABHRANN — GAMHNA GEALLA.
Dear Mr. Logan, I beg to send you a little song termed “Gamh¬
na Geala,” which I learned long ago from an old woman in this town. It
was composed by a mountain-girl whose chief work was tending cattle,
and who was no way particular about taste or grandeur. She got mar¬
ried to a young man whose home was maritime, and lived up to style.
The young bride found all requisites in her new home, but was not
content. She had also plenty geese — which is the subject of the song —
but she preferred her calves to the geese which she calls the “White
calves.” The last verse was composed by her husband, trying to console
her.
I also enclose a little piece I composed myself, about a Gaelic
meeting which the school-teachers around here had at a place called Kil¬
lybegs. The chairman was J. C. Ward. I simply give the proceedings in
verse.
Faithfully,
Mullagh duff, Co. Donegal,
Daniel Gallagher.
'Siad mo chuid gamhna na gamhna gealla,
Itheann siad feur agus ní ólann siad bainne ;
Bidheann siad anonn agus anall ar an bh-fearann,
,S ní fearr leo an traigh aca ná bárr an lán-mara.
'S beag, 's beag mo dhúil-se ann g-cupaidh ná gcartaidh,
Bh-fuinneogaidh gluinne, na leapacha árda;
Míle b'fheárr liom féin, arú! lá breágh Samhraidh,
Poll a bheith ar an scráith 'gus mé ag amharc ar na gamhna.
'S beag, beag mo dhúil-se ann mná na gclócaidh móra,
Ná anns na fuídamhdaidh bhidheann orra Dia-domhnaidh;
Míle b'fheárr liom féin an fhollainn dheas chóiridh,
Rince bheith ar an t seamra 'gus na gamhna 'ga seoladh.
Ní feárr liom locais fúm na luachair;
Ní feárr liom ribínídh bheith tharm na buarraidh;
Píobairidh an domhain 's bidheadh ag sinnim in mo chluasaibh,
Budh deise liom bheith ag éisteacht le géimneacht mo ghamhna.
Tiocfaidh an sioc agus greatfaidh an Mhárt é,
Tiocfaidh an sneachta go trom fa na gleanntáin:
Tiocfaidh an t-eug ar an ealach agus feannfar na gamhna
A chuisle 'gus a stór ná bidheadh dúil againn ionnta !
's
dhá
biseach é
seo
